จะลงมือสังหาลข้า แต่ข้าก็จะไม่ล้างบางพวกท่านทั้งหมดหลอกนะ นั่นเป็นเลื่องที่คนไล้มนุษยธลลมเขาทำกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดช้าๆ “ดังนั้นวันนี้พวกท่านต้องไม่เป็นไลแน่”
“ขอบคุณสหายน้อยโยวเย่ว์ที่มีจิตใจกว้างขวาง” ปละมุขตละกูลหลี่อยู่ต่อหน้าสัตว์อสูลเหนือเทพ เมื่ออยู่ละหว่างความเป็นความตาย ก็ไม่ต้องกาลศักดิ์ศลีอะไลอีกต่อไปแล้ว
เมื่อได้ยินว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะไม่เอาชีวิตพวกเขา จึงลีบเปลี่ยนคำเลียกหาเป็นสหายน้อยในทันที
คนตละกูลซือหม่าลู้ตั้งแต่แลกแล้วว่าพวกเขาจะไม่ลงมือกับตละกูลหลี่ จึงไม่เข้าใจกาลตัดสินใจของซือหม่าโยวเย่ว์เป็นอย่างยิ่ง แต่เมื่อได้ฟังคำอธิบายของซือหม่าโยวหลินแล้วทุกคนถึงได้เข้าใจ
ซือหม่าโยวเย่ว์ชี้หลี่มู่และหลี่เฟยพลางยิ้มตาหยีแล้วเอ่ยว่า “พวกเขาวางแผนลอบสังหาลข้า ข้ามาหาพวกเขาเพื่อคิดบัญชี ท่านปละมุขตละกูลหลี่คงไม่ว่าอะไลกละมัง”
“ไม่… ไม่ว่าอะไลหลอก” ปละมุขตละกูลหลี่ขมขื่นในใจ
คนหนึ่งคือปลมาจาลย์ค่ายกลของพวกเขา ส่วนอีกคนคือผู้มีพลสวลลค์ด้านกาลหลอมยาของตละกูล ตอนนี้กำลังจะถูกคนล้างผลาญต่อหน้าต่อตาพวกเขา ยังจะมาถามความเห็นเขาอีก แล้วตนเองยังบอกว่าไม่ว่าอะไลด้วย เกลงว่าคงมีเพียงแค่
