ขารู้สึกว่าในที่สุดเขาก็ถูกความตายมาเยือนเสียแล้ว
เมื่อได้ฟังวาจาของซือหม่าโยวเย่ว์ เขาก็ฝืนเอ่ยด้วยท่าทีสงบว่า “เจ้าพูดอะไรของเจ้าน่ะ ข้าไม่เห็นเข้าใจเลย ถ้าหากเจ้าคิดจะมาเข่นฆ่ากันในสมาคมแล้วละก็ สมาคมของข้าย่อมไม่มีทางปล่อยให้เจ้ามาทำเหลวไหลอย่างแน่นอน!”
“ซือหม่าโยวเย่ว์ ที่นี่คือสมาคมนักหลอมยานะ มิใช่ตระกูลซือหม่าของเจ้าเสียหน่อย!” รองประธานสมาคมเฉียนตวาด “เด็กๆ มาพาตัวพวกเขาออกไปที!”
ยามรักษาการณ์กลุ่มหนึ่งกรูกันเข้ามาจากด้านนอกแล้วล้อมพวกซือหม่าโยวเย่ว์เอาไว้ ระดับขั้นต่ำที่สุดของคนเหล่านั้นก็คือระดับราชันวิญญาณทั้งสิ้น
ซือหม่าโยวเย่ว์กวาดตามองพวกเขาปราดหนึ่ง สมาคมแห่งนี้มิใช่ว่ายามรักษาการณ์คนไหนๆ ก็จะเป็นราชันวิญญาณกันหมด ดูเหมือนว่าพวกเขาก็เตรียมตัวมาแล้วเช่นเดียวกัน
ซือหม่าโยวเย่ว์มองเจตนาของรองประธานสมาคมเฉียนออก และคร้านที่จะพูดกับพวกเขาต่อไป จึงเรียกตัวเจ้าไก่ฟ้าออกมาแล้วเอ่ยว่า “เจ้าไก่ฟ้า จัดการที พวกเราไปกันเถิด!”
“สัตว์อสูรเหนือเทพ!”
เมื่อเห็นเจ้าไก่ฟ้า คนของสมาคมนักหลอมยาต่างพากันตะลึงลาน หลี่มู่นั้นก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง รู้ว่าวันนี้ตนต้องเคราะห์ร้ายมากกว่าเคราะห์ดี
