งว่ากลิ่นอายอันเยียบเย็นขุมหนึ่งไหลเวียนอยู่ภายในร่างกายของตน
“ประหลาด ประหลาดยิ่งนัก!” หลังจากที่หมอกดำโคจรไปทั่วร่างกายแล้วก็ส่งเสียงจุ๊ๆ อย่างตกใจ
“ผู้… ผู้อาวุโส มีสิ่งใด มีสิ่งใดแปลกประหลาดหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์หนาวจนฟันกระทบกัน ถึงขนาดที่พูดไม่เป็นประโยคแล้ว
หมอกดำไม่เอ่ยวาจา เพียงแค่สำรวจร่างกายของเธอต่อไปเท่านั้น อีกครู่ใหญ่จึงเอ่ยว่า “ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง”
“สวบ…”
หมอกดำออกจากร่างกายของเธอ เธอจึงค่อยรู้สึกราวกับได้มีชีวิตใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง
“ร่างมารสว่าง คิดไม่ถึงว่าบนโลกจะยังมีกายเช่นนี้หลงเหลืออยู่ด้วย” หมอกดำโคจรรอบตัวซือหม่าโยวเย่ว์ “แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ร่างกายนี้ของเจ้าอันตรายนัก ก่อนหน้านี้ถูกกลิ่นอายของข้ากระตุ้น ร่างกายของเจ้าจึงเสี่ยงต่อการระเบิดได้ตลอดเวลา”
………………………………….
