คล้ายคลึงกับหมอกดำที่พวกเขาพบในตอนแรก
หมอกดำเหล่านั้นลอยไปลอยมาอยู่รอบตัวเธอ ซือหม่าโยวเย่ว์กลัวจนไม่กล้าหายใจ เกรงว่าหากตนหายใจแรงเกินไป หากไปสัมผัสถูกหมอกดำเหล่านั้นเข้าโดยไม่ระวัง ตนก็อาจจะกลายเป็นผุยผงได้
“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามาหาท่านเพราะเหตุใด” ซือหม่าโยวเย่ว์สารภาพตามตรง
เพลิงชาดเพียงแค่ให้เธอมาพบเขา แต่มิได้บอกว่าหลังจากพบเขาแล้วให้ทำอะไรต่อ หรือร้องขออะไร
“หืม แล้วเหตุใดเจ้าจึงอยากพบข้าเล่า” หมอกดำพูดอย่างสงสัย หมอกดำเหล่านั้นก็หัวเราะคลอไปด้วย ก่อให้เกิดเสียงหวีดแหลมออกมา
“ข้าเพียงแค่รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายที่คล้ายคลึงกัน ก็เลยมาที่นี่น่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“กลิ่นอายที่คล้ายคลึงกัน…กลิ่นอายที่คล้ายคลึงกัน…” หมอกดำพูดซ้ำแล้วซ้ำอีก ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้อย่างฉับพลัน จึงพูดอย่างตื่นเต้นอยู่บ้าง “กลิ่นอายที่คล้ายคลึงกัน มีเพียงตระกูลเดียวกับข้าเท่านั้นจึงจะมีกลิ่นอายที่คล้ายคลึงกันได้”
พอพูดจบ หมอกดำกลุ่มหนึ่งก็เจาะทะลุเข้าสู่ร่างกายของเธอโดยไม่รอให้ซือหม่าโยวเย่ว์ตอบสนอง
ซือหม่าโยวเย่ว์รู้สึกว่าตนเองคล้ายกับถูกแช่แข็งอย่างฉับพลัน ร่างกายไม่ฟังคำสั่งของตนอีกแล้ว รู้สึกได้เพีย
