เพราะมัน ต่อให้ข้านำตัวเจ้ามา ก็กลัวเพียงแต่ว่าเจ้าจะกลายเป็นเช่นเดียวกับโครงกระดูกเหล่านั้นน่ะสิ” หมอกดำพูดอย่างไม่รักษาน้ำใจ
ซือหม่าโยวเย่ว์มองโครงกระดูกที่สุมกันเป็นกองเหล่านั้นพลางเอ่ยว่า “พวกนี้คือคนที่หลงทางเข้ามาเช่นเดียวกับข้ากันหมดเลยหรือ”
“มีบางส่วนที่ใช่ และบางส่วนที่ไม่ใช่” หมอกดำเอ่ย “มีจำนวนไม่น้อยที่มาเพื่อกวนใจข้า มีจำนวนเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่เป็นคนของดินแดนแห่งนี้ แต่ข้าจะปล่อยให้คนมากวนใจได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ ในเมื่อมาทั้งที ก็อยู่เป็นเพื่อนข้าที่นี่กันให้หมดเลยแล้วกัน! ฮ่าๆๆ…”
ซือหม่าโยวเย่ว์ขนลุกขนพองกับเสียงหัวเราะของเขาอยู่บ้าง รู้สึกว่าตนราวกับเป็นหนึ่งในโครงกระดูกเหล่านั้นก็มิปาน
เธอมองโครงกระดูกเหล่านั้นอีกครั้ง ที่แท้แล้วคนเหล่านี้มิใช่ผู้ที่หลงทางเข้ามาทั้งหมด ส่วนใหญ่แล้วเป็นผู้ที่บุกเข้ามาหาเขา แต่น่าเสียดายที่ต้องเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่ในท้ายที่สุด
คนเหล่านั้นจะต้องคิดไม่ถึงว่าเขาผู้ที่ถูกกักขังเอาไว้ที่นี่จะมีความร้ายกาจอะไรบ้าง!
“ว่ามาสิ เจ้ามาหาข้าเพราะอยากทำสิ่งใด” หมอกดำยังคงบ้าคลั่งอยู่บ้าง ถึงขนาดที่มีกลุ่มหมอกแยกตัวออกมาจากร่างเดิม แล้ววนเวียนไปมาอยู่รอบถ้ำ ดู
