คราวก่อนที่เจ้ามา เจ้าได้พบกับหมอกดำชนิดนี้หรือไม่”
เจ้าไก่ฟ้าส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “คราวก่อนตอนที่ข้ามา ข้าได้พบกับสิ่งอื่น มิใช่กลไกที่แข็งแกร่งอย่างเมื่อครู่ แต่ก็มิได้ผ่อนคลายไปกว่าเมื่อครู่นี้เลย”
“หมอกดำเหล่านี้ล้วนแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งความมืดมิด ข้าคิดว่าเป็นไปได้อย่างยิ่งที่สิ่งมีชีวิตที่ถูกสะกดเอาไว้ที่นี่จะเป็นธาตุความมืด” ซือหม่าโยวหลินพูด
“ไม่ว่าจะเป็นธาตุอะไร ก็หวังว่าพวกเราจะไม่ต้องพบเจอมันนะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เจ้ามีเปลวเพลิงของมันอยู่ หากพบเจอกับการโจมตีเช่นนี้ก็คงจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไร กลัวแต่ว่าจะเจออย่างอื่นเข้าน่ะสิ เจ้าไก่ฟ้าพูด
พวกเขาเดินอยู่ในอุโมงค์ทางเดินกว่าครึ่งชั่วโมง ได้พบกับทางแยกหลายแห่ง ซึ่งทุกครั้งก็เลือกเดินไปตามสัญชาตญาณ พวกเขาไม่รู้เลยว่าเดินไปถึงที่ไหนแล้ว
“ด้านหน้ามีเสียงน้ำไหลอยู่” เจ้าไก่ฟ้าพูด
“อาจจะออกไปได้ก็ได้นะ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างตื่นเต้น
พวกเขาเดินตรงไปข้างหน้าตามเสียงน้ำ เพียงไม่นานก็เห็นธารน้ำใต้ดินสายหนึ่ง
“มีธารน้ำใต้ดินอยู่ ไม่รู้ว่าจะนำทางไปสู่ภายนอกหรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“พวกเจ้าดูที่ริมน้ำสิ” ซือหม่าโยวหลินชี้ไปที่ริม
