ฝั่ง
พวกเขามิได้รีบร้อนเดินเข้าไป เพราะพวกเขาเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ที่ริมฝั่ง…โครงกระดูกหลายร่าง
“คนพวกนี้เป็นใครกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“อาจจะเป็นพวกที่หลงเข้ามาที่นี่เหมือนพวกเราก็ได้” ซือหม่าโยวหลินเอ่ย
“พวกเขาหันหัวมาทางเรา แสดงว่าพวกเขากำลังหนีจากธารน้ำใต้ดิน ดูท่าทางธารน้ำใต้ดินนี้คงไม่ปลอดภัย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“บุ๋งๆ…”
เสียงน้ำแตกฟองดังขึ้น ราวกับน้ำเดือดเลยทีเดียว
“รีบไปเร็วเข้า!” เจ้าไก่ฟ้าเป็นถึงสัตว์อสูรเหนือเทพ มีสัญชาตญาณอันเฉียบคมต่ออันตรายเป็นอย่างยิ่ง ตั้งแต่ได้ยินเสียงน้ำแตกฟอง เขาก็สัมผัสถึงกลิ่นอายอันตรายได้แล้ว
ซือหม่าโยวเย่ว์หมุนตัวแล้วยกเท้าวิ่งหนี ระหว่างที่วิ่งเธอก็หันมามอง จึงพบว่าภายในธารน้ำใต้ดินเกิดฟองเล็กๆ ผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้นน้ำในลำธารก็ค่อยๆ เอ่อขึ้นมาข้างบน
“ซวยแล้ว นี่มันใช่น้ำจริงๆ หรือ” เธอตะลึงงันไปกับเหตุการณ์นี้ จนหลุดปากสบถออกมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่
“น้ำในลำธารเป็นสีดำ น่าจะไม่ใช่แค่น้ำในลำธารธรรมดา!” เจ้าไก่ฟ้าพูด “มีไอพลังมืดมิดเข้มข้นนัก”
ทั้งสามวิ่งตรงไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว พวกเขาต่างเกิดลางสังหรณ์อย่างหนึ่งว่าถ้าสัมผัสโดนน้ำ
