กนั้นจึงมองซือหม่าโยวเย่ว์พลางถามว่า “ศิษย์น้อง แล้วเจ้ามาที่นี่ได้อย่างไรกัน”
ซือหม่าโยวเย่ว์เล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง ซึ่งทำให้อูหลิงอวี่ขมวดคิ้ว
“ท่านผู้วิเศษ คุณชายซือหม่า คุณหนูเป่ยกง พวกเราเข้าไปข้างในกันดีกว่า” ลู่หมิงปล่อยให้พวกเขายืนอยู่ที่ลานบ้านอย่างเสียมารยาทจึงเอ่ยขึ้น
พวกเขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะเป็นถึงศิษย์น้องของอูหลิงอวี่ ในเมื่อเธอมีผู้หนุนหลังที่แกร่งกล้าเช่นนี้ พวกเขาก็ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะถูกหลี่มู่ทำร้ายแล้ว
“รอเดี๋ยว มีคนมา จัดการเรียบร้อยแล้วค่อยเข้าไป” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“หืม?”
สองพี่น้องยังคงงุนงงไม่หาย คนกลุ่มหนึ่งก็ถีบประตูเข้ามา
“ใครคือซือหม่าโยวเย่ว์ มารับความตายเดี๋ยวนี้!” ผู้มาเยือนเข้ามาถึงก็ตะคอกใส่ เมื่อเห็นในลานบ้านมีคนยืนอยู่หลายคน จึงเอ่ยว่า “คนไหนในบรรดาพวกเจ้าที่ชื่อซือหม่าโยวเย่ว์”
“กำลังเสริมแห่กันมารวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์มองคนที่ตามมาด้านหลัง “ยังจะกล้าพาคนมาหาเรื่องอีก ดูท่าทางเมื่อครู่พวกเจ้าคงจะยังสนุกกันไม่พอสินะ!”
ชายที่เป็นหัวหน้าเมื่อครู่มองซือหม่าโยวเย่ว์แล้วเอ่ยว่า “เจ้าอย่าลำพองใจไปเลย ตอนนี้พวกลู
