กพี่ข้ามากันแล้ว เพื่อกำจัดเจ้าโดยเฉพาะเลยละ!”
พวกเขาเพิ่งจะวิ่งออกจากที่นี่ไปหมาดๆ ยังผ่านถนนไปได้ไม่ถึงสองสายก็เห็นลูกพี่ของตนเข้าเสียก่อน จึงเล่าเรื่องที่ตนถูกทำร้ายให้ฟัง ลูกพี่จึงรีบพาคนยกโขยงมาที่นี่ในทันที
ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “พวกเจ้าไปพาคนพวกนี้มาหมายจะจัดการข้า ดูท่าทางจะด้อยเกินไปหน่อยนะ”
“ปากกล้าอย่างหน้าไม่อายเลยนะ! ข้าจะจัดการเจ้าก่อนเลย” ลูกพี่ผู้นั้นพูดพลางรวบรวมปราณวิญญาณ ปรากฏว่าเป็นยอดฝีมือระดับบรรพวิญญาณ
ซือหม่าโยวเย่ว์ร่างกายวูบไหว เพียงชั่วพริบตาก็มาถึงตรงหน้า แล้วเตะเขาออกไปเช่นเดียวกัน
“ปึง…”
ลูกพี่ผู้นั้นกระแทกลงบนธรณีประตูอย่างแรง
ทุกคนต่างตะลึงลาน ลูกพี่ของตนก็ยังสู้เธอมิได้แม้แต่กระบวนท่าเดียวเลยหรือ!
ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้มองดูสภาพของลูกพี่ผู้นั้นเลย เธอสับ เตะ กระทืบ จนคนสิบกว่าคนนั้นถูกเธอคว่ำจนหมดภายในหนึ่งนาที
เธอปัดไม้ปัดมือพลางมองดูพวกเขาอย่างผู้ที่เหนือกว่า “ข้าบอกแล้วว่าหมายจะจัดการข้า พวกเจ้ายังด้อยเกินไปหน่อยนะ”
“ใครมาทำตัวป่าเถื่อนในบ้านข้าน่ะ!” เสียงตวาดอันหยาบกระด้างเสียงหนึ่งดังมาจากด้านนอกประตู จากนั้นเงาร่างคนผู้หนึ่งก็
