หรือ”
“พวกเจ้ามิได้มาย้ายข้าวของหรอกหรือ” ลู่ยวนมองทั้งสองคนพลางเอ่ยถาม
“ไม่ใช่ พวกเราได้พบกับลู่หย่วนที่ตลาดการค้าเสรี เห็นว่าเขาจะซื้อต้นหญ้าแรดที่อายุขัยไม่ถึงเกณฑ์ จึงเอ่ยปากเตือนสักหน่อยน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ต่อมาเขาถามหาต้นหญ้าแรดจากข้า และข้าก็เกิดความสนใจในอาการบาดเจ็บของเจ้าพอดี จึงอยากมาดูสักหน่อยน่ะ”
ลู่หมิงมองประเมินซือหม่าโยวเย่ว์ขึ้นลงรอบหนึ่งแล้วพูดว่า “ใช่แล้ว สมาชิกรุ่นเยาว์ของตระกูลซือหม่าที่อยู่ที่นี่ไม่มีพวกเจ้า พวกเจ้าเพิ่งมาที่เมืองวิเศษสินะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์คิดไม่ถึงว่าลู่หมิงจะเดาออกในทันที จึงพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “ใช่แล้ว พวกเราเพิ่งมาถึงเมื่อวาน ก่อนหน้านี้ไม่เคยมาที่นี่เลย”
“เช่นนั้นพวกเจ้าจงรีบไปเสียดีกว่า เดิมทีตระกูลซือหม่าก็มีความสัมพันธ์อันตึงเครียดกับสมาคมนักหลอมยาอยู่แล้ว ถ้าหากมาข้องแวะกับพวกเรา เกรงว่าจะส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ระหว่างพวกเจ้าน่ะสิ” ลู่หมิงพูด
“เจ้าหมายถึงเรื่องระหว่างเจ้ากับหลี่มู่น่ะหรือ”
ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่กระวนกระวายเลยแม้แต่น้อย เธอมองประเมินลานบ้านอันทรุดโทรมนี้ ช่างสมถะอย่างที่สุดแล้วจริงๆ มีร่องรอยข้าวของไม่น้อยถูกเคลื่อนย้าย คาดว่าระยะนี้
