แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นของปลอม”
“เหตุใดเจ้าจึงไม่ไปยังตลาดการค้าที่ใหญ่หน่อยเล่า” ซือหม่าโยวเล่อถาม
“ตลาดการค้าขนาดใหญ่เหล่านั้นล้วนเป็นของแต่ละสมาคมทั้งสิ้น” วาจาของลู่หย่วนเต็มไปด้วยความขมขื่น
เพราะว่าเป็นของแต่ละสมาคม จึงต้องไว้หน้าหลี่มู่กันทั้งสิ้น ดังนั้นถึงแม้ว่าภายในนั้นจะมีอยู่ แต่ก็มิอาจขายให้เขาได้
“หลี่มู่มิได้เป็นเพียงแค่นักหลอมยาขั้นสี่คนหนึ่งเท่านั้นหรอกหรือ เหตุใดจึงได้ใหญ่โตถึงเพียงนี้เล่า ทุกสมาคมล้วนต้องช่วยเขากันหมดเลยหรือ” เจ้าอ้วนชวีถาม
“ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นเพียงแค่นักหลอมยาขั้นสี่ แต่เขาและรองประธานสมาคมเฉียนมีความสัมพันธ์อันใกล้ชิด และยังมีญาติเป็นผู้อาวุโส ทั้งยังมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ ได้รับการยอมรับจากคนอื่นๆ ในสมาคมเป็นอย่างยิ่ง ทุกคนย่อมไม่กล้าล่วงเกินนักหลอมยาที่มีศักยภาพเช่นนี้อยู่แล้วล่ะ” ลู่หย่วนพูดอย่างจนใจ
“ข้ามีความสนใจในอาการบาดเจ็บของพี่ชายเจ้าเป็นอย่างยิ่ง ให้ข้าไปดูได้หรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“เรื่องนี้… ตอนนี้บ้านพวกเราสถานการณ์ไม่สู้ดีนัก เจ้าอย่าเพิ่งสร้างความสัมพันธ์กับตระกูลเราในตอนนี้เลยจะดีกว่านะ ถ้าหากผู้อื่นเห็นเข้าว่าเจ้าอยู่กับพวกเรา ไม่แน่ว่าอาจนำพา
