เทพและสัตว์อสูรบินได้ออกมา คนตระกูลซือหม่าจึงขึ้นไปด้วยกัน ออกเดินทางในตอนเช้า ยามพลบค่ำจึงไปถึงเมืองวิเศษ
เมื่อมาถึงเมืองวิเศษแล้วคนตระกูลหั่วและคนตระกูลซือหม่าจึงแยกย้ายกันกลับไปยังจวนของตัวเอง
ท้องฟ้าเหนือเมืองวิเศษไม่อนุญาตให้เหาะเหินเดินอากาศ ดังนั้นทุกคนจึงเรียกสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาออกมา วิ่งอย่างสุดฝีเท้านานครึ่งชั่วยามจึงมาถึงจวนตระกูลซือหม่า
“คุณชายและคุณหนูทุกท่าน ในที่สุดพวกท่านก็มาถึงกันเสียที” พ่อบ้านของจวนตระกูลซือหม่าเห็นพวกซือหม่าโยวหยางจึงเข้าไปทำความเคารพ “ได้ยินว่าพวกท่านพักอยู่นอกหมู่บ้านภาพมังกรมาตลอดหลายวันนี้ มิได้เกิดเรื่องอันใดใช่หรือไม่”
“ท่านอาเหริน พวกเราไม่เป็นไร” นี่คือพ่อบ้านที่ตระกูลซือหม่าจัดหามา พวกซือหม่าโยวหยางจึงรู้จักเขากันหมดแล้ว
“ห้องหับจัดเตรียมเอาไว้เรียบร้อยหมดแล้ว ทุกท่านพักผ่อนก่อนเถิดนะ พรุ่งนี้ค่อยไปเที่ยวเล่นในเมืองกันก็ได้ อีกสองวันพวกนายท่านก็จะมากันแล้ว” ซือหม่าเหรินพูด
“ได้เลย รบกวนท่านอาเหรินด้วย” ซือหม่าโยวหยางพูด หลังจากนั้นจึงพูดกับสมาชิกตระกูลซือหม่าว่า “คืนนี้ทุกคนพักผ่อนกันก่อน พรุ่งนี้หากอยากออกไปเที่ยวเล่นก็ไปด้วยกันได
