อีก หากไม่มีความแข็งแกร่งพอย่อมมิอาจทำงานนี้ได้เลย!
ด้านนอกค่ายกล สัตว์อสูรวิเศษโจมตีค่ายกลอย่างบ้าคลั่ง แต่พวกซือหม่าโยวเย่ว์ที่อยู่ข้างในกลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย เช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อมองไปก็เห็นว่าค่ายกลยังคงตั้งอยู่ที่ริมทะเลสาบ
“เอาละ การปฏิวัติสัตว์อสูรสิ้นสุดลงแล้ว” ซือหม่าโยวเล่อพูด
ถึงแม้จะเชื่อมั่นในความสามารถของซือหม่าโยวเย่ว์ แต่พวกเขาก็ยังคงระแวดระวัง เมื่อใดที่ค่ายกลถูกทำลาย พวกเขาก็จะได้ตอบสนองได้อย่างทันท่วงที
ซือหม่าโยวเย่ว์ปิดค่ายกล ผู้คนที่ยืนอยู่บนเขาภาพมังกรถึงได้เห็นเหตุการณ์ภายในนั้น
“นั่นกำลังหลอมวัตถุอยู่หรือ”
ผู้คนบนยอดเขาเห็นเจ้าอ้วนชวีหลอมวัตถุอย่างไม่รีบร้อน แต่ละคนจึงเบิกตาโต
“ตรงนั้นยังกินอาหารกันอยู่อีกด้วย!”
เว่ยจือฉีและพวกซือหม่าโยวหมิงกำลังนั่งล้อมวงกินอาหารเช้ากันอยู่ ท่าทีสงบเช่นนั้นดูเหมือนคนที่ถูกสัตว์อสูรเทพล้อมโจมตีตลอดคืนเสียที่ไหนกัน
“คนตระกูลซือหม่าช่างผ่อนคลายกันเสียจริง!” มีคนอุทาน
“เฮอะ ข้าก็บอกแล้วอย่างไรเล่าว่าค่ายกลของพี่โยวหลินไม่มีปัญหาแน่!” หั่วจือเจียวพูดพลางมองไปทางพวกหลี่มู่
“ค่ายกลของโยวหลินก้าวหน้าขึ้นกว่าก่อนหน้านี้
