ลงบนนิ้วหัวแม่มือ ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ว่าไอเย็นกลุ่มหนึ่งส่งผ่านจากนิ้วหัวแม่มือไปยังห้วงสมอง แต่เธอยังมิทันได้พูดว่าสบายเหลือเกิน ไออันร้อนรุ่มราวกับไฟก็จู่โจมเข้ามา
ไอร้อนและไอเย็นผสานกันบนร่างกายของเธอ คล้ายกับจะช่วงชิงร่างกายของเธออย่างไรอย่างนั้น
ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกคล้ายกับว่าวิญญาณของตนลอยขึ้นมา จากนั้นก็ร่วงหล่นลง ทัศนียภาพโดยรอบร่นถอยไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเธอปรับสภาพกับเหตุการณ์ตรงหน้าได้แล้วก็พบว่าเธอมิได้อยู่บนภูเขาอีกต่อไป
“ที่นี่มันที่ไหนกัน เอ๊ะ มีความเคลื่อนไหวด้วย”
เธอสัมผัสได้ว่าไกลออกไปมีระลอกพลังวิญญาณกระเพื่อมไหวอยู่ คิดจะเข้าไปดูสถานการณ์สักหน่อย ระหว่างทางก็ดูไปด้วยว่าจะหาใครสักคนมาถามว่าที่นี่คือที่ไหนได้บ้างหรือไม่
ซือหม่าโยวเย่ว์เดินตรงไปข้างหน้า เมื่อเธอรู้สึกว่าขาทั้งสองข้างของตนอ่อนแรงแล้วนั้นเอง จึงข้ามผ่านภูเขาใหญ่ตรงหน้ามาได้
“ไม่มีใครเลย!” เธอพึมพำ “แล้วระลอกคลื่นพวกนั้นมาจากที่ไหนกันล่ะ”
เธอเดินตรงไปข้างหน้าต่อด้วยความรู้สึกว่าสติรับรู้ของตนค่อยๆ รางเลือนลงไปเรื่อยๆ
“นี่มันเรื่องอะไรกันน่ะ ฉันจะหลับไม่ได้เด็ดขาด” สัญชาตญาณบอกเธอว่าเธอจะหมดสติลงไปไม
