ื่ออะไรหรือ”
“หมัวซา”
“หมัวซา… เป็นชื่อที่ดีทีเดียว!” มารเฒ่าพยักหน้าพูด ทันใดนั้นก็เบิกตาโพลงมองหมัวซาแล้วพูดอย่างตื่นเต้นว่า “เจ้าบอกว่าเจ้าชื่อหมัวซาอย่างนั้นหรือ!”
หมัวซาพยักหน้า เหตุใดเขาจึงมีปฏิกิริยาเช่นนี้เล่า
“วะฮะฮ่าๆ คงมิใช่กระมัง!” มารเฒ่าหัวเราะเสียงดังลั่นขึ้นมาในทันใดแล้วเอ่ยว่า “เจ้าคือสุดยอดมารร้ายในตอนนั้นหรอกหรือ! คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าข้าจะได้เห็นเจ้ากับตาตัวเอง!”
ซือหม่าโยวเย่ว์ตะลึงไป หมัวซาก็คือสุดยอดมารร้ายที่มารเฒ่าพูดถึงอย่างนั้นหรือ ที่แท้แล้วเจ้าคนผู้นี้มีความเป็นมาอย่างไรกันแน่
“ท่านอาจารย์ ที่แท้สุดยอดมารร้ายเป็นใครกันหรือ”เธอถาม
“เจ้าไม่รู้จริงๆ หรือ” มารเฒ่ามองซือหม่าโยวเย่ว์ เธอมิได้อยู่กับเขาหรือไร
“เขามิได้บอกข้านี่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ฮ่าๆ เรื่องนี้ข้าค่อยบอกเจ้าทีหลังแล้วกัน” มารเฒ่าพูด หลังจากนั้นจึงมองคนทั้งสองที่ยังคงประสานสายตากันอยู่แล้วเอ่ยว่า “ในเมื่อหาดวงวิญญาณพบแล้ว เช่นนั้นก็ไม่ต้องใช้ยาวิเศษตรีปราณแล้วก็ได้”
“ไม่ได้หรอก” หมัวซาพูด
“ทำไมเล่า” มารเฒ่าและอูหลิงอวี่ไม่เข้าใจ เขาไม่อยากรวมเป็นหนึ่งเดียวกันกับตนอย่างนั้นหรือ
“เจ้าบอกพวกเขาสิ” หม
