พวกเจ้าคงไม่ต้องมาที่นี่แล้ว เอาเป็นว่าพวกเจ้าทนอยู่ที่นี่กันสักคืนหนึ่งแล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับไปที่เมืองเล็กแล้วกัน”
“ไม่เป็นไร ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้วก็ต้องชื่นชมทิวทัศน์อันงดงามของที่นี่สักหน่อยสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ระหว่างนี้ทุกคนจะได้ฝึกประสบการณ์กันด้วย”
“อืม พวกเราก็ไม่อยากกลับไปเช่นกัน” ซือหม่าโยวเล่อพูด
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็จะอยู่กับพวกเจ้าแล้วกัน” เหยียนลู่พูด
“เจ้าจะอยู่กับพวกเราอย่างนั้นหรือ เพราะเหตุใดกัน” ซือหม่าโยวฉิงถามอย่างประหลาดใจ
ไม่เพียงแค่นางเท่านั้น คนตระกูลซือหม่าต่างประหลาดใจกันทั้งสิ้น
“ถ้าหากมิใช่เพราะความประมาทเลินเล่อของข้า เตือนพวกเจ้าตั้งแต่เนิ่นๆ พวกเจ้าก็คงไม่ต้องมาถึงที่นี่หรอก” เหยียนลู่พูด “นอกจากนี้ห้องสุดท้ายยังถูกศิษย์พี่หลี่เหมาไปจนหมด ข้ารู้จักเขาดี ถ้าหากข้าไม่อยู่กับพวกเจ้า พอถึงตอนนั้นเขาอาจจะให้คนพวกนั้นปิดค่ายกลใหญ่ก็เป็นได้”
“คุณหนูเหยียน ความจริงแล้วเจ้าไม่ต้อง…” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ข้าตัดสินใจแล้วว่าจะออกไปพร้อมกันกับพวกเจ้า” เหยียนลู่พูดอย่างแน่วแน่
“เช่นนั้น…ก็ได้” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นด้วย เธออยากจะเข้าใจสถานการณ์ของเมืองวิเศษอีกสักหน่อยก่อ
