่นี่ไปไม่ไกล จะมีทะเลสาบอยู่แห่งหนึ่ง พื้นที่บริเวณนั้นใช้ได้เลยทีเดียว นอกจากนี้ยังอยู่ใกล้ที่นี่ด้วย พอถึงเวลาหากเกิดอะไรขึ้นมา พวกท่านก็พอจะวิ่งกลับมาได้ทัน”
ซือหม่าโยวหยางเกิดความสงสัยขึ้นมาในใจ จึงเอ่ยถามว่า “เมืองวิเศษแห่งนี้ได้เปิดใช้ค่ายกลป้องกันเมืองเอาไว้หมดแล้ว เหตุใดพวกเจ้าจึงยังไม่เปิดค่ายกลป้องกันอันใหญ่อีกเล่า
“เพราะสัตว์อสูรวิเศษเหล่านั้นมุ่งโจมตีเมืองวิเศษเป็นหลัก ดังนั้นจึงจำเป็นต้องเปิดค่ายกลป้องกันเมืองอันใหญ่ แต่ที่นี่ได้รับผลกระทบน้อยกว่า ดังนั้นยามปกติจึงเปิดค่ายกลป้องกันทั่วไป รอให้เกิดเหตุการณ์ก่อนแล้วค่อยเปิดใช้ค่ายกลป้องกันอันใหญ่ก็ได้” เหยียนลู่พูดอธิบาย
“ใช่แล้ว” ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมรับคำ ก่อนเอ่ยว่า “ค่ายกลป้องกันอันเล็กนี้ไม่กระทบต่อการเข้าออกของผู้คน แต่เมื่อใดที่เปิดใช้อันใหญ่แล้วหมู่บ้านก็จะถูกตัดขาดจากโลกภายนอก มิอาจเข้าออกได้”
ซือหม่าโยวเย่ว์ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “ดูเหมือนว่าพวกเราจะมากันไม่ถูกเวลาสินะ!”
เหยียนลู่หัวเสียอยู่บ้าง แล้วเอ่ยอย่างขอโทษว่า “ขอโทษด้วย เพราะข้าหาของที่ข้าต้องการพบแล้วจึงมัวแต่ดีใจจนลืมเรื่องสำคัญไปเสียได้ ถ้าหากเตือนพวกเจ้าตั้งแต่แรก
