ู่ที่นี่ให้เรื่องราวผ่านพ้นไปก่อนจะเป็นการดีที่สุดนะขอรับ”
“ใช่แล้ว ข้าลืมเรื่องนี้ไปได้อย่างไรกัน” เหยียนลู่ขมวดคิ้ว
“ทำไมหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
เหยียนลู่ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “เทือกเขาหมื่นอสูรมักเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นทุกสองสามปี สัตว์อสูรวิเศษทั่วทั้งภูเขาต่างก็หงุดหงิดกันเป็นอย่างยิ่ง ทุกครั้งแม้กระทั่งเมืองวิเศษก็ยังต้องเปิดค่ายกลป้องกันเมืองก่อนหน้าและหลังจากเหตุการณ์ราวหนึ่งเดือน ดูเหมือนว่าพวกเราคงต้องรออยู่ที่นี่กันอีกหลายวันแล้วล่ะ”
“ถูกต้อง เช่นนี้แหละ นี่ก็ผ่านมาครึ่งเดือนได้แล้ว ยังเหลืออีกราวครึ่งเดือน พวกท่านก็อยู่กันในห้องโถงใหญ่นี้สักครึ่งเดือนไม่ดีหรือขอรับ” ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมพูด “ปกติแล้วใครมาก่อนก็ได้ก่อน พวกเราจะให้ผู้อื่นสละห้องให้ท่านก็คงไม่ดีนัก ถ้าหากห้องสองห้องก็ยังพอว่า แต่พวกท่านมีกันหลายคนเช่นนี้ ข้าจัดการให้มิได้จริงๆ ขอรับ”
“ไม่เป็นไรหรอก ผู้ดูแล ช่วยบอกพวกเราหน่อยว่าตรงไหนที่มีบริเวณกว้างขวางพอบ้าง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“พวกท่านจะออกไปอยู่ข้างนอกกันจริงๆ หรือขอรับ” ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมเห็นพวกซือหม่าโยวเย่ว์ดื้อดึงเช่นนี้ จึงถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “ออกจากที
