องว่างเลย
ขณะนี้ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์จึงเอ่ยว่า “ในเมื่อไม่มีที่พักแล้ว เช่นนั้นพวกเราหาที่ตั้งค่ายพักแรมกันในภูเขามิดีกว่าหรือ”
“ไม่ได้หรอก ข้างนอกอันตรายเป็นอย่างยิ่ง ต่อให้พวกท่านพ่อของข้าอยู่ที่นี่ก็ยังไม่กล้าไปตั้งค่ายพักแรมข้างนอกตามอำเภอใจเลย” เหยียนลู่ปฏิเสธทันควัน
“ไม่เป็นไรหรอกน่า ถึงอย่างไรก็เพียงแค่คืนเดียวเท่านั้น” ซือหม่าโยวหยางพูด
“อืม ข้าก็อยากจะไปตั้งค่ายพักแรมข้างนอกมากกว่า ไม่อยากจะนอนบนถนนทั้งคืนหรอกนะ” ซือหม่าโยวฉิงพูด
“คุณหนูเหยียน อย่าไปพักข้างนอกตอนนี้เลยขอรับ!” ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมพูด “ตอนนี้ข้างนอกอันตรายกว่าเมื่อก่อนเสียอีก”
“เพราะเหตุใดหรือ”
“เหตุผลที่ระยะนี้หมู่บ้านมีคนมามากมายเช่นนี้ก็เพราะภายในภูเขาด้านนอกไม่สงบ ทุกคนต่างมาหลบภัยกันทั้งสิ้น หากพวกท่านออกไปตอนนี้ก็จะอันตรายยิ่งกว่าเดิมอีกนะขอรับ” ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมพูด
“คืนเดียวก็ไม่ได้หรือ” ซือหม่าโยวฉิงพูด
ผู้ดูแลโรงเตี๊ยมส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “ทหารรับจ้างที่กลับมาบอกว่าดูเหมือนทิศทางที่ไปยังเมืองวิเศษนั้นจะเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น สัตว์อสูรวิเศษกลุ่มใหญ๋จึงมุ่งหน้ามาทางนี้แทน ถ้าหากไม่อยากเกิดเรื่อง ก็รออย
