ฏิเสธ มิใช่เพียงแค่กิเลนเพลิงเท่านั้นที่ดูแคลนสายตาของเขา ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจเช่นกัน ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีถึงเพียงนี้แล้ว แต่ภาพของเธอกลับไม่เคยเลือนหายไปเลย ระยะนี้เขานึกถึงเธออยู่ตลอดเวลา ตอนนี้เธอจะเป็นเช่นไรบ้าง จะคิดถึงตนบ้างหรือไม่ พลังยุทธ์ไปถึงระดับขั้นใดแล้ว ข้างกายมีบุรุษอื่นอยู่ด้วยหรือไม่
เมื่อนึกถึงคำถามข้อสุดท้าย อูหลิงอวี่ก็รู้สึกว่าตนนั่งไม่ติดเสียแล้ว
ถ้าหากผ่านไปเนิ่นนานเช่นนี้แล้วแม่สาวน้อยผู้นั้นลืมเลือนตนขึ้นมา จะทำเช่นไรเล่า เขาไม่มีทางยอมให้เกิดเหตุการณ์เช่นนั้นขึ้นอย่างแน่นอน!
“ระยะนี้ท่านเจ้าตำหนักออกจากการปลีกวิเวกแล้ว มิสู้ข้าพาเขาไปสำรวจสถานการณ์ของตำหนักผู้วิเศษแห่งดินแดนอี้หลินหน่อยดีกว่า”
อูหลิงอวี่บอกว่าจะทำก็ทำจริงๆ หลังจากที่หาข้ออ้างให้ตัวเองได้แล้ว เขาจึงลุกขึ้นยืนในทันที แล้วเดินออกไปข้างนอก
กิเลนเพลิงเห็นท่าทีรีบร้อนของคนผู้นี้แล้วจึงมองเขาอย่างเหยียดหยามปราดหนึ่งก่อนจะติดตามไปอย่างจนใจ
อูหลิงอวี่มาถึงยังด้านนอกของห้องใต้หลังคา ก็พบกับนารีทิพย์แห่งตำหนักผู้วิเศษที่ตรงมาทางนี้พอดี เมื่อเห็นนาง อูหลิงอวี่จึงรีบทำท่าทางอ่อนแอในทันที
“หลิงอ
