ากไปกันหมดแล้ว
ตอนที่เจ้าคำรามน้อยเข้าไปก็เห็นหญิงงามวัยกลางคนผู้หนึ่งเอนพิงหน้าต่างอย่างเหม่อลอยอยู่
“พระชายา พระองค์ทรงพักผ่อนให้เร็วหน่อยเถิดเพคะ” สาวใช้กระโปรงแดงคนหนึ่งเดินเข้ามาแล้วเอ่ยขึ้น
“ใช่แล้วเพคะ ตอนนี้วรยุทธ์ของพระชายาถูกผนึกเอาไว้ พระวรกายไม่ต่างอะไรจากคนธรรมดาเลย แล้วถ้าทรงพระประชวรไปเล่าเพคะ” นางกำนัลอีกคนหนึ่งเข้ามาพูดด้วย
นางกำนัลผู้นี้น่าจะเป็นสาวใช้จากตระกูลซางที่ติดตามเข้าวังมาด้วย จึงได้มีความสัมพันธ์อันดีกับซางมู่อวี่ นางนำเสื้อคลุมมาคลุมร่างซางมู่อวี่
ซางมู่อวี่มิได้ตอบสนองแต่อย่างใด เพียงแค่มองพระจันทร์นอกหน้าต่างแล้วเอ่ยว่า “ชิงชิง ถ้าหากเฟยเอ๋อร์ไม่อยู่แล้ว ข้าจะสบายดีหรือไม่แล้วจะสำคัญตรงไหนเล่า”
“พระชายา ฝ่าบาทจะต้องทรงมีพระชนม์ชีพอยู่อย่างแน่นอนเพคะ” ชิงชิงพูดอย่างมั่นใจ “ถ้าหากฝ่าบาทไม่อยู่แล้ว โอวหยางตงก็คงไม่มีทางทำเรื่องเหล่านี้หรอกเพคะ ข้าเคยได้ยินผู้อื่นพูดกันว่า เพราะฝ่าบาทยังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ แล้วเขาล่วงรู้เข้า จึงใช้วิธีการเช่นนี้ล่อลวงพระองค์มา”
“ถ้าหากเฟยเอ๋อร์ยังมีชีวิตอยู่ เช่นนั้นเขาจงอย่ามาเลยดีกว่า ที่นี่อันตรายถึงเพียงนี้ ถ้าหากเขามาก็ติดกับของโอวหยางตง
