ด้ถึงความไม่สงบและคลุ้มคลั่งของเจ้าคำรามน้อย จึงเก็บตัวมันเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณ
ทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่ามีสิ่งมีชีวิตกำลังเคลื่อนเข้าใกล้เกาะแห่งนี้จึงเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นว่าเป็นนกขนาดมโหฬารตัวหนึ่ง
“เจ้าไก่ฟ้าหรือ!”
เจ้าไก่ฟ้าร่อนลงบนเรือพลางมองดูเธอแล้วเบนสายตาไปยังเกาะเล็กด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ทันใดนั้นเขาก็ขยับตัวบินทะยานขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะปะทะเข้าใส่ลำแสงสายนั้นอย่างรุนแรง เพราะลำแสงสีดำนั้นดูคล้ายจะแผ่ขยายตัวออกมา
ทุกคนล้วนเกิดลางสังหรณ์ว่าถ้าหากถูกลำแสงสีดำกวาดโดน ต่อให้พวกเขาอยู่ด้านนอกก็ยังอาจถูกกวาดเข้าไปได้
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นการโจมตีของเจ้าไก่ฟ้าทะลุผ่านสิ่งกีดขวางแล้วปะทะเข้ากับลำแสงสีดำนั้น ลำแสงสีดำสายนั้นคล้ายจะสัมผัสถึงอันตรายได้จึงเปลี่ยนทิศทางในทันที มาโจมตีเปลวเพลิงของเจ้าไก่ฟ้าแทน
“ปัง…”
ทุกคนรู้สึกได้ว่าฟ้าดินล้วนสั่นสะเทือนไปหมด ถ้าหากปะทะกับการโจมตีเช่นนี้เข้า คาดว่าคงจะได้ไปพบท่านพญายมทันที!
“แข็งแกร่งเหลือเกิน…” ผ่านไปเนิ่นนานจึงมีคนเอ่ยเสียงเบาขึ้นมา
หลังจากที่ลำแสงสายนั้นปะทะกับเจ้าไก่ฟ้าแล้วจึงค่อยๆ อ่อนแอลงไป จากนั้นจึงค่อยๆ หดกลับเข้าไปในเกาะแล้วหายลับไป คล้ายกับว่าเหตุการณ์อันน่าหวาดหวั่นที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นั้นไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อนเลย
ผู้คนบนเรือจึงค่อยรู้สึกว่ากลิ่นอายอันน่าหวาดหวั่นที่กดทับจิตใจขุมนั้นเลือนหายไป จึงหายใจได้อย่างเต็มปอดเสียที
“ลำแ
