ี่ ถ้าหากไม่อยาก ก็จากไปได้เลย”
ซือหม่าโยวหลินเห็นว่าผึ้งน้ำตาลเหล่านั้นโมโหอย่างยิ่ง แต่เรื่องราวก็เป็นเช่นนี้ไปแล้ว พวกมันก็ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ทำได้เพียงแค่เลือกติดตามอยู่ข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์เท่านั้น
“ผึ้งน้ำตาลมากมายเช่นนี้ แล้วเจ้าจะจัดการเช่นไรเล่า” ซือหม่าโยวหลินมองผึ้งน้ำตาลหลายพันตัวพลางเอ่ยถาม
“ก็หาที่ดีๆ ให้พวกมันอาศัยน่ะสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “แต่ต้องรอให้นางพญาผึ้งแดงหายดีก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
นางพญาผึ้งแดงหันหน้าหาแสงตะวันพลางดูดซับสารสำคัญในน้ำไปทีละน้อย ซือหม่าโยวเย่ว์สัมผัสได้ว่าพลังยุทธ์ของมันกำลังเพิ่มพูนขึ้นทีละเล็กละน้อย โดยเฉพาะพลังจิตของมันนั้นเปลี่ยนแปลงราวกับพลิกหน้ามือเป็นหลังมือเลยทีเดียว ขอเพียงแค่เป็นไปตามเงื่อนไข อยู่ในภายนั้นมันก็จะพัฒนาไปจนถึงระดับที่น่าหวาดหวั่นได้อย่างแน่นอน
ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง นางพญาผึ้งแดงจึงดูดซับสารสำคัญได้หมด มันกระพือปีกแล้วบินออกมาจากอ่างน้ำ
“เรียบร้อยแล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์เก็บอ่างน้ำแล้วพูดว่า “นางพญาผึ้งแดง เจ้าพาพรรคพวกของเจ้าไปตั้งถิ่นฐานกันก่อนดีกว่านะ”
เธอเก็บผึ้งน้ำตาลทั้งหมดเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณ สภาพแวดล้อมของที่นั่นเพียงพอที่จะดึงดูดพวกมันเอาไว้ได้อยู่แล้ว
เธอไม่กลัวซือหม่าโยวหลินจะล่วงรู้ความลับของเธอเลย ตอนนี้เธอมีพลังยุทธ์มากพอที่จะปกป้องสิ่งของของตัวเองในโลกแห่งนี้ได้แล้ว
ไพ่ไม้ตายของเธอมิได้มีเพียงแ
