ลิดชีพงูหรอกนะ หากแต่เป็นการหาวิธีที่ได้ผลดีที่สุดในการทำให้งูจบชีวิตลงต่างหาก”
“ข้าก็โจมตีที่จุดตายของงูแล้วนี่” ซือหม่าโยวหลินพูด
ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้าแล้วพูดว่า “ถึงแม้ว่าเจ้าจะโจมตีบริเวณจุดเจ็ดนิ้วของมัน แต่ก็เห็นได้ชัดว่าจุดเจ็ดนิ้วของมันขยายใหญ่ขึ้นแล้ว บริเวณนั้นจึงใหญ่ขึ้นตามไปด้วย แนวทางของเจ้าถูกต้องแล้วละ แต่ยังไม่ตรงจุดเท่านั้นเอง”
“ไม่ตรงจุดหรือ” ซือหม่าโยวหลินมองซือหม่าโยวเย่ว์คล้ายกำลังคิดใคร่ครวญบางอย่างอยู่ ทันใดนั้นจึงเข้าใจกระจ่างขึ้นมาแล้วเอ่ยว่า “ความหมายของเจ้าก็คือ ข้าจะต้องหาจุดอ่อนที่แม่นยำ มิใช่โจมตีจุดอ่อนใหญ่ตามแนวทางทั่วไป ถูกต้องหรือไม่”
ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้ปฏิเสธแล้วเอ่ยต่อไปว่า “ยังมีอีก ในตอนที่เจ้ามีพลังยุทธ์ไม่มากพอ การยืนประจันหน้ามิใช่สิ่งที่ชาญฉลาดเลย ตอนที่เจ้าต่อสู้กับงูเหลือม ถ้าหากเจ้าวิ่งไปด้านหลังมันก่อนได้ เช่นนั้นเจ้าก็จะไม่มีทางถูกพิษของมันทำร้ายเลย ยามที่พลังยุทธ์ไม่มากพอ วิธีการที่ดีที่สุดก็คือการลงมือจากด้านหลังของมัน ลอบโจมตีหรืออะไรล้วนมีประโยชน์กว่าทั้งสิ้น”
ซือหม่าโยวหลินได้ยินซือหม่าโยวเย่ว์วิเคราะห์เช่นนี้ ก็เข้าใจในทันทีว่าจุดอ่อนในการต่อสู้เมื่อครู่ของตนอยู่ตรงไหน ความสามารถในการต่อสู้อันแข็งแกร่งนั้นนอกจากจะต้องมีพลังยุทธ์แล้ว วิธีการก็เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งยวด!
ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้พูดอะไรมากอีก เธอรู้ว่าซือหม่าโยวหลินเป
