ูงจระเข้ด้วยความเร็วสูง กระบี่ในมือคมกริบหาใดเปรียบ ปลิดชีวิตจระเข้ตัวแล้วตัวเล่า!
“คุณชายสู้ๆ นะขอรับ!” ทหารยามเห็นพลังการต่อสู้อันแข็งแกร่งอย่างยิ่งของซือหม่าโยวหลินแล้วจึงร้องออกมาอย่างตื่นเต้น
ซือหม่าโยวเย่ว์เพิ่งเคยเห็นซือหม่าโยวหลินลงมือเป็นครั้งแรก การโจมตีของเขาฉับไวไร้ปรานี ทุกกระบวนท่าเข้าเป้าทั้งหมดไม่มีผิดพลาดเลย
“พลังการต่อสู้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ ดูท่าทางยามปกติเขาคงตั้งใจฝึกการต่อสู้เป็นอย่างยิ่ง มิได้เอาแต่คอยรับการเอาอกเอาใจเหมือนคุณชายคุณหนูทั่วไปเลย”
เพียงไม่นานซือหม่าโยวหลินก็จัดการจระเข้เหล่านั้นจนหมดสิ้น โดยที่ตัวเองไม่ได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย
“ไม่เลวเลยนี่” ผู้อาวุโสใหญ่พยักหน้าอย่างยอมรับ “พลังยุทธ์ของท่านในตอนนี้ หากประมือกับเด็กรุ่นเยาว์ในตระกูลคนอื่นๆ สักสองสามคนก็ไม่ใช่ปัญหาเลย”
โยวหลินเดินเข้ามา เขาเก็บกระบี่ในมือลงแล้วเอ่ยว่า “ข้าว่าไม่แน่หรอกนะ ระหว่างที่ข้าแข็งแกร่งขึ้น พวกเขาก็ก้าวหน้าขึ้นด้วยเช่นเดียวกัน โดยเฉพาะน่าหลานเจี๋ย เขาทำให้ข้ารู้สึกคาดเดาไม่ได้บางอย่างอยู่ตลอดเลย”
“น่าหลานเจี๋ยเขาได้รับโอกาสมาไม่น้อยจริงๆ นอกจากนี้ในตอนนี้คนภายนอกก็มิอาจล่วงรู้พลังยุทธ์ของเขามานานแล้วด้วย ที่แท้แล้วระดับขั้นของเขาในตอนนี้อยู่ที่เท่าไหร่ คนของแต่ละขุมอำนาจต่างก็อยากรู้กันทั้งสิ้น” ผู้อาวุโสใหญ่เอ่ย
“ข้าว่าเขาเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดของข้าในงานประลองครั้งนี้
