มเร็วในการวิ่งหนีของเขาที่เห็นเมื่อครู่ก็รวดเร็วอย่างยิ่งจริงๆ
“ไม่รู้ว่าเขาทำให้ขุมอำนาจประสบเคราะห์ไปมากมายเท่าใด เคยถูกตามจับตัวแต่กลับไม่เคยถูกจับสักครั้ง” ซือหม่าโยวหลินพูด
“จริงหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
จวินหลินไม่ละอาย แต่กลับคิดว่าเป็นเรื่องน่าภูมิใจ เขาตบหน้าอกพลางพูดอย่างภาคภูมิใจในตัวเองว่า “นั่นก็ใช่อยู่ ตอนนั้นพวกเขาส่งจ้าววิญญาณหลายคน กับราชันวิญญาณอีกกลุ่มหนึ่งมาตามจับข้า แต่ข้าก็สลัดจนหลุดได้หมดเลย!”
“ร้ายกาจถึงเพียงนี้เชียว!”
“แน่นอนอยู่แล้วละ!” จวินหลินโอบบ่าซือหม่าโยวเย่ว์อีกครั้งพลางเอ่ยว่า “ถ้าหากต่อจากนี้ไปเจ้าใกล้ชิดข้าเอาไว้ รับรองว่าเจ้าก็จะมีความเร็วเช่นนั้นด้วยเหมือนกัน!”
“เป็นแม้กระทั่งประมุขน้อยแห่งหอเซวียนหยวน พวกเขายังต้องการตามจับตัว ที่แท้เจ้าไปทำอะไรให้พวกเขากันแน่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “หากติดตามใกล้ชิดเจ้า กลัวแต่ว่ายังไม่ทันถึงสองวัน ข้าก็คงต้องเอาชีวิตไปทิ้งด้วยแล้วละ!”
ซือหม่าโยวหลินเห็นซือหม่าโยวเย่ว์มีความสนใจในตัวจวินหลินเป็นอย่างยิ่งในตอนแรก ยังเป็นกังวลอยู่ว่าเธอจะถูกจวินหลินหลอกลวงเข้าเสียแล้ว แต่เมื่อได้ฟังวาจาของเธอแล้วเขาจึงค่อยคลายใจลง
เมื่อเห็นว่าทหารยามจัดการกับสัตว์อสูรทะเลเหล่านั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงเอ่ยว่า “กลับกันเถิด ผู้อาวุโสใหญ่ยังรอพวกเราอยู่นะ!”
“ดีเลย”
“ผู้อาวุโสใหญ่ก็มาด้วยหรือนี่ ฮ่าๆ เช่นนั้นก็ปลอดภัยแล้วสินะ! ข้าก็อยาก
