ั้นสามขั้นสี่ แต่ราชันวิญญาณสองคนนั้นไปถึงขั้นห้ากันหมดแล้ว จึงต่อสู้กับพวกมันได้
ซือหม่าโยวเย่ว์ดูการต่อสู้ของพวกเขาอย่างละเอียดอยู่บนกราบข้างเรือ ในตอนแรกไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดพลังการต่อสู้ของสัตว์อสูรทะเลจึงแกร่งกล้ากว่าสัตว์อสูรวิเศษบนพื้นดิน ต่อมาจึงได้เข้าใจว่าเพราะน้ำทะเลให้การปกป้องพวกมัน จึงช่วยลดความแรงของพลังการโจมตีได้ในระดับหนึ่ง
เธอเรียกเจ้าวิหคน้อยออกมาแล้วสั่งการว่า “เจ้าไปจับปลาดาบขึ้นมาให้ข้าสักสองตัวสิ อ้อ… หากเป็นสัตว์อสูรเทพสองตัวนั้นจะดีที่สุดเลย”
“ได้เลย เจ้านาย!” เจ้าวิหคน้อยรับคำสั่งก่อนจะสยายปีกโจมตีเข้าใส่ปลาดาบตัวหนึ่งในนั้น
“วิหคสี่ปีก!”
เมื่อเห็นเจ้าวิหคน้อย ผู้คนไม่น้อยต่างก็จำได้
“สัตว์อสูรเทพ!”
“เป็นสัตว์อสูรเทพจริงด้วย!”
“นี่คือสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของคุณชายโยวเย่ว์!”
“สัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของคุณชายโยวเย่ว์มิใช่สัตว์อสูรเทพจิ้งจอกตนนั้นหรอกหรือ”
“เขามีสัตว์อสูรเทพสองตน!”
“มิใช่เพียงแค่คุณชายโยวหลินเท่านั้นที่มีสัตว์อสูรเทพผูกพันธสัญญาสองตน แต่เขาก็มีสองตนด้วยเช่นกัน!”
“พึ่บพั่บๆ”
เจ้าวิหคน้อยบินไปเหนือปลาดาบแล้วโฉบลงมา อย่างรวดเร็ว ทุกคนรู้สึกได้เพียงแค่ว่าเบื้องหน้ามีลำแสงสายหนึ่งวาบผ่านไป สัตว์อสูรเทพปลาดาบตัวนั้นก็ถูกมันจับเอาไว้ได้แล้ว
“พรึ่บ…”
กรงเล็บทั้งสองของเจ้าวิหคน้อยนั้นแข็งแกร่งราวเหล็กกล้า ออกแรงทีเดียว ปลาดาบที่กำลังดิ้นรนอยู่ก็ถูกมันฉี
