กออกเป็นสองซีก
มันโยนปลาดาบมาบนกราบข้างเรือ ในขณะที่เตรียมตัวจะไปจับอีกตัวหนึ่งอยู่นั้นเอง ก็พบว่าอีกฝ่ายได้นำฝูงปลาดำดิ่งกลับลงไปใต้ทะเลเสียแล้ว
“เจ้านาย ขอโทษด้วย จับได้เพียงตัวเดียวเท่านั้น” เจ้าวิหคน้อยพูดอย่างรู้สึกผิด
ซือหม่าโยวเย่ว์โบกไม้โบกมือพลางเอ่ยว่า “ไม่เป็นไรหรอก แค่ตัวนี้ตัวเดียวก็พอกินแล้วล่ะ”
ซือหม่าโยวหลานเดินเข้ามา ก็เห็นปลาดาบที่อยู่ข้างกายเธอในตอนนี้ จึงเอ่ยว่า “เจ้ายังจะกินจริงๆ หรือ”
“แน่นอนอยู่แล้วสิ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้าด้วยความจริงจังอย่างยิ่งแล้วเอ่ยว่า “เมื่อครู่โยวหลินมิได้บอกว่ารสชาติของสัตว์อสูรทะเลนี้อร่อยยิ่งนักหรอกหรือ นอกจากนี้ในเนื้อยังมีปราณวิญญาณแทรกอยู่ด้วย กินลงไปแล้วยังช่วยบำรุงพละกำลังของพวกเราได้ด้วยนะ”
“เช่นนั้นเจ้าคิดจะทำอย่างไรกับมันหรือ” ซือหม่าโยวหลานถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบถ้วยชามหม้อไหออกมาแล้วเอ่ยว่า “เอาส่วนหนึ่งมาย่าง เอาส่วนหนึ่งมาต้มน้ำแกงปลา เอาอีกส่วนมาผัด น้ำแกงปลา ปลาเปรี้ยวหวาน ปลานึ่ง ก็ได้ทั้งนั้นแหละ”
ผู้ร่วมทางเห็นเธอพูดได้อย่างคล่องแคล่วเช่นนั้นก็รู้ว่าเธอจะต้องเป็นนักกินตัวยงคนหนึ่งอย่างแน่นอน โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ได้เห็นว่าเธอมีอุปกรณ์เครื่องครัวอย่างครบครันแล้วก็ยิ่งแน่ใจในความคิดของตน
ซือหม่าโยวหลานเองก็ตกตะลึงกับซือหม่าโยวเย่ว์ผู้นี้ด้วย นางจับสิ่งโน้นทีสิ่งนี้ทีแล้วเอ่ยถามว่า “เจ้าพกอุปกรณ์เครื่องครัวเห
