ึ่งนำมาทำปลานึ่ง ส่วนหนึ่งนำมาทอด และยังนำอีกจำนวนไม่น้อยมาผัด เพียงไม่นานอาหารโอชารสเต็มโต๊ะก็เสร็จเรียบร้อย
เธอเรียกพวกซือหม่าโยวหลานทั้งสองคนมากินด้วยกัน คนเฝ้ายามเหล่านั้นก็ช่างเถิด เธอมิได้มีเรี่ยวแรงมากมายพอที่จะทำให้คนหลายสิบคนกิน นอกจากนี้หลังจากที่เรือกลับสู่สภาวะปกติแล้วแต่ละคนต่างก็แยกย้ายกลับไปยังห้องของตัวเองกันหมดแล้ว
“รสชาติดีเสียจริง!” นางชิมน้ำแกงปลาคำหนึ่งแล้วพบว่ารสชาติที่เคี่ยวออกมาจากสัตว์อสูรทะเลนั้นช่างสดอร่อยโดยแท้ จึงอดที่จะหลับตาเสพสุขมิได้
ซือหม่าโยวหลินก็ชิมคำหนึ่งเช่นกัน ท่วงท่าของเขาสง่างามอย่างยิ่ง คล้ายกับว่าการกินอาหารก็เป็นเรื่องที่สูงส่งเรื่องหนึ่งเช่นเดียวกัน แตกต่างกับท่าทางการกินราวกับเสือเขมือบเหยื่อของซือหม่าโยวเย่ว์อย่างมหาศาล
เลิศรส!
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มีความต้องการอาหาร แต่ขณะนี้ก็ถูกรสชาติอันโอชะในปากดึงดูดเอาไว้ด้วยเช่นกัน
“แม้แต่กินข้าวก็ยังระมัดระวังถึงเพียงนี้! อยากเห็นท่าทียามเจ้าวิ่งหนีเสียจริงว่าจะเป็นเช่นไร!” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นท่วงท่าสูงส่งนั้นของเขาแล้วก็อดที่จะบ่นพึมพำเสียงเบามิได้
ซือหม่าโยวหลานมิได้รักษาท่าทีในการกินเช่นนั้น นางกวาดอาหารโอชะเหล่านั้นกับซือหม่าโยวเย่ว์และเจ้าคำรามน้อยจนหมดเกลี้ยง
แต่สุดท้ายซือหม่าโยวเย่ว์ก็ค้นพบว่าถึงแม้ซือหม่าโยวหลินจะกินอย่างสุภาพเรียบร้อยอย่างยิ่ง แต่เขาก็กินได้อย่างรวดเร็วจนเศษก้างปลาก็มิได้
