เรื่องโกลาหลของตระกูลซือหม่าแพร่ออกมา ซือหม่าจวิ้นได้รับการรักษาจนหายแล้วเล่าเรื่องจริงในตอนนั้นออกมา ซือหม่าเลี่ยที่เดิมทีคิดว่าเป็นคนชั่วได้รับการล้างมลทิน และได้กลับมายังตระกูลซือหม่าอีกครั้ง
ซือหม่าโยวเย่ว์ที่ตะโกนโหวกเหวกอยู่หน้าประตูใหญ่ตระกูลซือหม่าในวันนั้นก็คือผู้ที่สังหารซือหม่าเค่อและซือหม่าอี้ภายในจวนซือหม่า บวกกับสถานะของเธอ ทุกคนจึงยิ่งมีความสนใจในตัวเธอ พากันคาดเดาไปต่างๆ นานาว่าเธอมาจากอาณาจักรตงเฉินจนถึงที่นี่ได้อย่างไร
และในขณะนี้เอง เธอและซือหม่าหลินก็เดินเข้าไปในทางเดินลับ เดินตามทางเข้าไปเรื่อยๆ จนไม่รู้ว่ามาถึงบริเวณใดของจวนซือหม่าแล้ว
ทั้งสองคนเดินมาเกือบครึ่งชั่วโมงก็ออกจากด้านในทางเดินลับ มาถึงยังหุบเขาแห่งหนึ่ง หลังจากนั้นก็เข้าไปภายในถ้ำแห่งหนึ่ง
“ถึงแล้วละ” ซือหม่าหลินหยุดอยู่ข้างหน้า
ซือหม่าโยวเย่ว์ตามหลังเขาเข้ามาภายในถ้ำ ก็เห็นคนผู้หนึ่งนอนอยู่บนเตียงศิลา บนร่างมีลำแสงเรืองรองโคจรอยู่รอบๆ คล้ายกับมีอะไรบางอย่างคุ้มกันเอาไว้
“นี่คือใครหรือ” เธอไม่รู้ว่าเหตุใดซือหม่าหลินจึงพาเธอมาที่นี่
“นี่คือท่านประมุขตระกูลคนก่อนของตระกูลซือหม่า” ซือหม่าหลินพูด “ทั้งยังเป็นพี่ชายคนโตสุดของรุ่นเราอีกด้วย”
“อดีตประมุขตระกูลหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์มองคนผู้นั้นอย่างประหลาดใจ ดูท่าทางเหมือนจะมิได้สละตำแหน่งแบบธรรมดาเสียแล้ว
“สามปีก่อนตอนที่ข้าไปยังอาณาจักรตงเฉินนั้นยังมิได้เ
