ป็นประมุขตระกูล ท่านประมุขตระกูลในตอนนั้นก็คือเขานี่แหละ” ซือหม่าหลินพูด “ตอนนั้นพวกเราพาตัวพวกท่านปู่เจ้ารวมทั้งซือหม่าข่ายกลับมา ระหว่างทาง ซือหม่าข่ายสติเลือนรางมาโดยตลอดเพราะสัตว์เลี้ยงมารตายไป ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการทำพันธสัญญาเป็นเหตุหรือไม่ ยังไม่ทันออกมาจากเทือกเขาสั่วเฟยย่า เขาก็สิ้นลมไปเสียแล้ว”
“ข้าว่าแล้วเชียวว่าเหตุใดจึงไม่เห็นเจ้าคนผู้นั้นเลย!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
ซือหม่าหลินมองเธอปราดหนึ่งแล้วเอ่ยต่อไปว่า “พวกเรากลับมาถึงบ้านแล้วได้รู้ว่าท่านประมุขตระกูลออกไปข้างนอกแล้ว ก็มิได้เห็นเป็นเรื่องใหญ่แต่อย่างใด แต่คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายแล้วเขากลับถูกคนหามกลับมา ทั้งตระกูลคิดหาทุกวิถีทางก็ยังมิอาจรักษาเขาให้หายดีได้ ถึงขนาดที่มิอาจยื้อชีวิตเขาเอาไว้ได้ ในที่สุดจึงทำได้เพียงแค่ใช้เคล็ดวิชาลับของตระกูลประคับประคองชีวิตเขาเอาไว้เท่านั้น”
“ท่านอยากให้ข้าช่วยเขาอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
ซือหม่าหลินพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “ท่านหมอของตระกูลล้วนบอกว่าไร้ซึ่งหนทางแล้ว แต่ข้าว่าเจ้ารักษาท่านปู่เล็กให้หายดีได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนั้น ไม่แน่ว่าอาจมีหนทางช่วยเหลือเขาก็เป็นได้”
“ข้าต้องตรวจดูสักหน่อยก่อน” ซือหม่าโยวเย่ว์มิได้เอ่ยอย่างเต็มปากเต็มคำนัก
“ได้สิ”
ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้าไปตรวจร่างกายอดีตประมุขตระกูลโดยละเอียดรอบหนึ่งด้วยท่าทีนิ่งขรึม
เส้นลมปราณของคนผู้นี้ขาดสะบั้นทั้งหมด กระดูกท
