ั้งหมดก็หักอีกด้วย กลายเป็นผุยผงไปเกือบครึ่ง อวัยวะภายในทั้งหลายล้วนได้รับบาดเจ็บสาหัส โอกาสรอดชีวิตเหลือน้อยเต็มที
เขาบาดเจ็บสาหัสยิ่งกว่าไป๋หยวนฉุนเมื่อคราวก่อนเสียอีก แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ อาการบาดเจ็บมิได้อยู่เพียงแค่ร่างกายของเขาเท่านั้น
“เป็นอย่างไรบ้าง” ซือหม่าหลินถามอยู่ข้างๆ
ซือหม่าโยวเย่ว์ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “อาการบาดเจ็บของเขานี้ไม่ว่าจะอยู่บนร่างของผู้ใด ล้วนมีแต่ตายเพียงหนทางเดียวเท่านั้น”
“เจ้าก็ไม่มีหนทางเลยหรือ” ในใจของซือหม่าหลินเกิดความสิ้นหวังขึ้นมา
“มิใช่ว่าจะสิ้นไร้หนทางหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เพียงแต่มีโอกาสสำเร็จไม่มากนัก”
“เช่นนั้นเจ้ามีหนทางช่วยเหลือแล้วอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าหลินตื่นเต้นดีใจ
ซือหม่าโยวเย่ว์ส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “ร่างกายของเขาถูกทำลายไปหมดแล้ว อยากจะฟื้นฟูกลับมานั้นมิใช่เรื่องง่ายเลย แต่จุดที่ยากที่สุดมิใช่ตรงนี้หรอกนะ”
“แล้วคืออะไรเล่า”
“วิญญาณของเขาแทบจะสูญสลายอยู่แล้ว เพื่อรักษาชีวิตเอาไว้ วิญญาณจึงเข้าสู่การนิทรา” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ถ้าหากวิญญาณไม่ฟื้นขึ้นมา ต่อให้รักษาอาการบาดเจ็บบนร่างกายจนหาย ก็ยังไร้ประโยชน์อยู่ดี”
“เจ้ามีความมั่นใจมากเพียงใดหรือ” ซือหม่าหลินย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าอาการบาดเจ็บของเขาสาหัสเพียงใด ทั้งยังเข้าใจดีว่าความหวังในการช่วยชีวิตนั้นไม่มากนัก มิฉะนั้นก็ไม่มีทางใช้เคล็ดวิชาลับผนึกเขาเอาไว้ที่นี่อยู่แล้ว
“ไม่ถึ