งครึ่งเลย” ซือหม่าโยวเย่ว์ตอบตามความเป็นจริง “นอกจากนี้ยังต้องสิ้นเปลืองเงินทองมหาศาล จำเป็นต้องใช้เครื่องยาล้ำค่าหายากจำนวนไม่น้อยเลย”
“ไม่ว่าจะเป็นเช่นไร พวกเราก็ต้องรู้ให้ได้ว่าที่แท้แล้วเป็นใครกันแน่ที่ลงมือกับตระกูลซือหม่าของเรา การทำร้ายท่านประมุขตระกูลจนเป็นเช่นนี้ได้ มิใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะกระทำได้เลย” ซือหม่าหลินกดเสียงเอ่ยว่า “พวกเราจะจัดการเรื่องเครื่องยาที่จำเป็นต้องใช้เอง เจ้ารักษาอย่างสุดความสามารถก็พอแล้วล่ะ”
“ได้เลย” ซือหม่าโยวเย่ว์รับคำ
หลังออกมาจากถ้ำแล้ว พวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็กลับตามทางเดิม เมื่อกลับถึงตระกูล เธอก็เขียนรายการเครื่องยาที่จำเป็นต้องใช้ให้แผ่นหนึ่ง รายการอันแน่นขนัดนั้น อย่างน้อยก็ต้องมีหลายร้อยจนถึงพันชนิดเลยทีเดียว
“นอกจากตัวยาสำคัญหลายชนิดนั้นแล้ว ต้องหาตัวยาอื่นๆ มาให้ได้มากที่สุด” ซือหม่าโยวเย่ว์กำชับ
ผ่านไปสองวัน ผู้ติดตามของซือหม่าหลินก็มาเรียกตัวเธอไป นอกจากเขาแล้วยังมีผู้อาวุโสกลุ่มหนึ่งมารอเธอพร้อมกันกับเขาด้วย
ซือหม่าโยวเย่ว์คารวะทุกคน เมื่อเห็นพวกเขาสีหน้ามิสู้ดีนักจึงถามว่า “เป็นอะไรไปหรือ”
“ตัวยาสำคัญหลายชนิดที่เจ้าให้หามานั้น ขาดไปสามชนิด” ซือหม่าหลินพูด
“ไม่มีหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ประหลาดใจอยู่บ้าง เธอเคยเห็นในตำรายามาหมดแล้ว ถ้าหากไม่มี แล้วจะปรากฏอยู่บนตำราได้อย่างไรกัน
“อย่างอื่นล้วนมีครบหมด ขาดไปเพียงแค่หญ้าจันทร์รำเพย ดอกกระบองเพชรอ
