ัสดง และน้ำผึ้งผึ้งน้ำตาลเท่านั้น” ผู้อาวุโสใหญ่ที่อยู่ด้านข้างเอ่ยขึ้น
ตอนนี้ซือหม่าโยวเย่ว์รู้แล้วว่า คนกลุ่มนั้นที่เธอเห็นตอนที่มาถึงตระกูลซือหม่า ก็คือผู้อาวุโสของตระกูลซือหม่านั่นเอง ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้อาวุโสของตระกูลรุ่นเดียวกับซือหม่าหลิน
“สามชนิดนี้ออกจะหายากจริงๆ นั่นแหละ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “แต่ก็ไม่ควรถึงขนาดไม่มีกระมัง พวกท่านไปหาที่หอเซวียนหยวนกับสมาคมนักหลอมยาแล้วหรือยัง”
“ไปหามาแล้วล่ะ” ผู้อาวุโสอีกคนหนึ่งตอบ “แต่สมาคมนักหลอมยาเองก็ยังบอกเลยว่าไม่เห็นตัวยาสำคัญสามชนิดนี้มานานมากแล้ว พวกเขาก็ไม่มีเก็บสำรองเอาไว้เลยเช่นกัน”
“ในเมื่อไม่มีสินค้าสำรอง เช่นนั้นก็ไปหาเอาแล้วกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เครื่องยาสองชนิดแรกเกิดขึ้นคู่กัน หากมีพวกมันก็จะมีผึ้งน้ำตาลด้วย พอถึงเวลาแค่หารังผึ้งให้พบก็ใช้ได้แล้ว”
“พวกเราก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน” ซือหม่าหลินพูด “ดังนั้นพวกเราจึงตัดสินใจจะไปยังพื้นสมุทรในเร็ววันนี้ ที่เรียกเจ้ามาก็เพราะอยากจะให้เจ้าช่วยวาดรูปตัวยาสำคัญเหล่านั้นออกมา คนที่ส่งไปจะได้รู้ว่าหน้าตาเป็นเช่นไร”
“ผึ้งน้ำตาลยังไม่ยากมาก เพราะเป็นที่รู้จักกันดี แต่เครื่องยาอีกสองชนิดนั้นมีความคล้ายคลึงกับสมุนไพรชนิดอื่นๆ อยู่บ้าง มิอาจจำแนกได้โดยง่าย ถ้าหากจะไปก็พาข้าไปด้วยแล้วกัน ถึงตอนนั้นข้าจะได้ช่วยจำแนกได้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“สถานที่แห่งนั้นอันตรายเกินไป สหายสัตว์อสูรเหนือ
