ฉีก็เข้ามาเอ่ยคำขอบคุณเช่นเดียวกัน
“ซีเหมิน พวกเจ้าสังหารใครในตระกูลพวกเขาอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวฉิงถามพลางยิ้มตาหยี
ซือหม่าโยวเย่ว์มองคนเหล่านั้นปราดหนึ่ง จากนั้นจึงเอ่ยตอบเสียงเบาว่า “ชายหนุ่มลามกคนหนึ่ง กับตาเฒ่าลามกอีกคน”
“หรือตาเฒ่าลามกจะหมายถึงผู้อาวุโสสิบห้าของพวกเขาเล่า” ซือหม่าโยวหยางพูดอย่างตกใจ “ใช่ตาแก่หนังเหนียวที่ทั้งเตี้ยทั้งอัปลักษณ์ ร่างกายเต็มไปด้วยไขมัน ชมชอบเด็กบำเรอหรือไม่”
ซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า
“บ้าเอ๊ย พวกเจ้าถึงกับสังหารผู้อาวุโสของพวกเขา มิน่าเล่าพวกเขาจึงได้บุกมาหาถึงที่” ซือหม่าโยวหยางตกใจจนแทบกระโดด ดวงตาที่มองพวกซือหม่าโยวเย่ว์ก็เบิกกว้าง
แม้กระทั่งซือหม่าโยวหลินก็ยังมองพวกเขาปราดหนึ่ง แต่ก็ถอนสายตากลับไปในทันที
“ข้านับถือพวกเจ้าจริงๆ พวกเจ้าบอกว่าจะฆ่า ก็ฆ่าผู้อาวุโสของตระกูลน่าหลานได้เลย!”
“เขาต้องการฉุดคร่าภรรยากับน้องชายข้า ข้าย่อมต้องลุกขึ้นมาต่อต้านอยู่แล้วสิ แต่ข้ามิได้มีพลังยุทธ์แข็งแกร่งถึงเพียงนั้นหรอกนะ ก็เลยอาศัยกลยุทธ์นิดหน่อยน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ไม่ว่าจะใช้วิธีการใด ฆ่าให้ตายได้ก็นับว่ายอดเยี่ยม!” ซือหม่าโยวฉิงพูด “ตาแก่หนังเหนียวนั่น… ไม่ใช่สิ ตอนนี้ตายไปแล้ว เขาเป็นมหันตภัยแห่งอาณาจักรอู๋กลางเลยทีเดียว ด้วยเหตุที่มีพลังยุทธ์มากพอสมควร ทั้งยังเป็นคนของตระกูลน่าหลาน น้อยคนนักที่จะกล้าแตะต้องเขา ได้ยินว่าเขาจับตัวเด็กบำเรอไปกว่าร้อย
