ถ้าหากไม่พบกับคนเหล่านั้นก็ช่าง แต่ถ้าหากพบเข้า เธอก็จะขจัดภัยพาลให้แทน!
“โอ้ นี่มิใช่คนงามเมื่อวานหรอกหรือ” น้ำเสียงแทะโลมเสียงหนึ่งดังขึ้น เป่ยกงถังจึงหันไปมอง ปรากฏว่าเป็นบุรุษลามกผู้นั้นจริงๆ และที่ติดตามอยู่ข้างกายก็คือตาเฒ่าลามกนั่นเอง
ทั้งสองคนสวมอาภรณ์งามหรูหรา ดูแล้วไม่เหมือนสินค้าทั่วไป ซือหม่าโยวเย่ว์มองพวกเขาปราดหนึ่งแล้วพูดว่า “ใช่พวกเขาหรือไม่ที่แทะโลมพวกเจ้าเมื่อวาน”
เป่ยกงถังพยักหน้า
“แล้วเจ้าตุ๊กตาตัวน้อยเมื่อวานนี้เล่า ข้าชอบเขายิ่งนัก!” ตาเฒ่าลามกมองซ้ายมองขวาแล้วไม่เห็นแม้แต่เงาของเสี่ยวถู จึงเอ่ยปากถามขึ้น
ซือหม่าโยวเย่ว์และเป่ยกงถังล้วนหัวใจหดเล็กลง ตาแก่หนังเหนียวนี่ยังคิดจะล่วงเกินเสี่ยวถูอยู่อีก!
เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์มีแววจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เป่ยกงถังจึงรั้งตัวเธอเอาไว้แล้วพูดกับคนตระกูลน่าหลานสองคนนั้นประโยคหนึ่งว่า “พี่ชายข้าอยู่แถวนี้ พวกเจ้าอย่าตามมาเชียวนะ”
พอพูดจบนางก็ดึงตัวซือหม่าโยวเย่ว์เข้าไปท่ามกลางฝูงชน
“ผู้อาวุโส พวกนาง…” เมื่อเห็นพวกซือหม่าโยวเย่ว์จากไป ชายหนุ่มลามกจึงร้อนรนอยู่บ้าง
“อย่าได้ร้อนใจไปเลย ให้ข้ารับสัมผัสดูก่อน” ตาเฒ่าลามกหลับตารับสัมผัสครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “พี่ชายผู้นั้นของพวกนางมิได้อยู่ที่นี่เสียหน่อย”
“เช่นนั้นพวกเราไปตามจับมาดีกว่าไหม” ชายหนุ่มลามกพูดอย่างกระวนกระวาย หากยังไม่ตามไปอีก เกรงว่าคงจะตามไม่ทันแล้ว
“ไม่ต้องตื่นต