ห้สงบลงได้บ้างแล้ว ถ้าหากเจ้าไก่ฟ้าลงมือกับตนเช่นนี้ เกรงว่าตนคงไม่มีเรี่ยวแรงสู้กลับเลยแม้แต่น้อย
ซือหม่าโยวเย่ว์ไปส่งจักรพรรดิจันทร์ประจิมด้วยรอยยิ้ม พอหันมาก็เห็นหลายคนมองเธอด้วยสายตาดูแคลน
“นี่ๆๆ สีหน้าอะไรของพวกเจ้าน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถลึงตาใส่พวกเขาอย่างไม่พอใจ
“พี่ชาย ท่าทางของท่านเมื่อครู่เหมือนกับโจรปล้นบ้านชิงทรัพย์เลยนะ!” เสี่ยวถูพูดแทนใจทุกคน
“เสี่ยวถู เจ้าพูดผิดแล้วล่ะ!” เป่ยกงถังตบศีรษะเสี่ยวถูเบาๆ
“พูดผิดหรือ” เสี่ยวถูมองเป่ยกงถังอย่างไม่เข้าใจ
เป่ยกงถังชะงักไปครู่ใหญ่แล้วจึงเอ่ยว่า “นางไม่ได้เหมือนโจรหรอก นางคือโจรเลยต่างหาก เข้าใจแล้วหรือไม่”
“ถือว่าเป่ยกงรู้จักข้าดี…อ๊ะ!” ซือหม่าโยวเย่ว์ยังพูดไม่ทันจบ พอได้ยินคำพูดของเป่ยกงถัง วาจาสุดท้ายจึงติดอยู่ในคอ
แต่เมื่อครู่เธอรีดไถทรัพย์สมบัติของจักรพรรดิจันทร์ประจิมมาไม่น้อยเลยจริงๆ แม้กระทั่งทักษะวิญญาณระดับสีดำก็ยังเอามาได้ถึงสองเล่ม
เพียงไม่นานข้าวของของจักรพรรดิจันทร์ประจิมก็ถูกส่งมา ซือหม่าโยวเย่ว์กวาดตามองแหวนเก็บวัตถุปราดหนึ่ง สมกับที่เป็นอาณาจักรแห่งหนึ่งจริงๆ ส่งทรัพย์สมบัติมากมายเช่นนี้มาอย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้ ดูเหมือนว่าจะมีมรดกตกทอดกองโตทีเดียว! ไม่เลว ไม่เลว
เจ้าอ้วนชวีมองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้าซือหม่าโยวเย่ว์แล้วจึงจับไหล่เธอเอาไว้พลางเอ่ยว่า “โยวเย่ว์ เจ้ามีข้าวของตั้งมากมายถึงเพียงนั้นแล้ว เหตุใดจึงยังไ
