ตอนที่จักรพรรดิจันทร์ประจิมพาคนเข้าไปนั้นก็เห็นเหยากวงกำลังยืนอยู่ที่ลานด้านนอก มิได้เข้าไป เพียงแค่ยืนนิ่งดูการต่อสู้กลางเวหาเฉยๆ เท่านั้น
“เจ้ามัวทำอะไรอยู่ที่นี่” จักรพรรดิจันทร์ประจิมก้าวเข้าไปถาม
เหยากวงจึงค่อยตระหนักถึงการมาเยือนของจักรพรรดิจันทร์ประจิม นางรีบถวายบังคมแล้วเอ่ยว่า “ฝ่าบาท ดูเหมือนว่าลานบ้านจะถูกข่ายมนตร์ล้อมเอาไว้ พวกเราเข้าไปมิได้เพคะ!”
จักรพรรดิจันทร์ประจิมให้คนทดสอบดูคราหนึ่งจึงพบว่ามิอาจเปิดออกได้ จึงได้แต่ยืนดูอยู่ข้างนอกเท่านั้น
ภายในลานบ้าน พวกซือหม่าโยวเย่ว์รู้ว่าจักรพรรดิจันทร์ประจิมมาแล้ว ทว่ามิได้ถอนข่ายมนตร์ แล้วปล่อยให้พวกเชียนอินต่อสู้กับจ้าววิญญาณต่อไป แต่ให้พวกเขาเพิ่มความเร็วมากยิ่งขึ้น ผู้มีอำนาจตัดสินใจมาถึงแล้ว พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องถ่วงเวลาอีกต่อไป
เพียงไม่นานบรรดาจ้าววิญญาณก็พากันบาดเจ็บล้มตายไป ส่วนพวกที่ไม่ตายก็เหลือเพียงลมหายใจรวยรินเท่านั้น
ซือหม่าโยวเย่ว์มองเจ้าไก่ฟ้าปราดหนึ่ง เขาจึงโบกมือเพื่อถอนข่ายมนตร์ที่เขาวางเอาไว้
จักรพรรดิจันทร์ประจิมสัมผัสได้ว่าสิ่งกีดขวางสลายไปแล้วจึงรีบพาคนเข้าไป เมื่อมาถึงลานบ้าน ทุกคนก็ได้เห็นจ้าววิญญาณที่นอนแผ่อยู่บนพื้น
จักรพรรดิจันทร์ประจิมแววตาทอประกาย เขาลอบยินดีอยู่ในใจที่ตนมิได้เลือกอยู่ฝ่ายตรงข้ามพวกเขาเพื่อรักษาหน้าราชวงศ์ คนเหล่านี้ไม่เพียงแต่มีสัตว์อสูรเหนือเทพอยู่ด้วยเท่านั้น แม้กระทั่งสัตว์อส
