าไก่ฟ้าวางท่าทีเย็นชา ทำให้เขามองไม่ออกว่าสัตว์อสูรเหนือเทพตนนี้โกรธอยู่หรือไม่ ถ้าหากเขาโกรธ นี่ก็มิใช่สิ่งที่จะรับมือได้ง่ายๆ เลยจริงๆ!
“ทุกท่าน การพาตัวพระชายาโม่มานั้นยังต้องใช้เวลาสักพักหนึ่ง พวกเราเข้าไปรอนางข้างในกันมิดีกว่าหรือ” จักรพรรดิจันทร์ประจิมพูด
พวกซือหม่าโยวเย่ว์พยักหน้า ถึงแม้ว่าการมีเจ้าไก่ฟ้าอยู่จะทำให้พวกเขาเป็นต่ออยู่บ้าง แต่ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นถึงฝ่าบาทแห่งอาณาจักรจันทร์ประจิม การฉีกหน้าเขาต่อหน้าทหารรับใช้มากมายเช่นนี้คงมิใช่เรื่องดีแต่อย่างใด
จากนั้นพวกเขาจึงไปรอที่โถงรับแขก ส่วนทหารรับใช้เหล่านั้นก็เฝ้าอารักขาอยู่ด้านนอก
“คาดว่าฝ่าบาทน่าจะทรงตรวจสอบตัวตนของพวกเราเรียบร้อยแล้ว พวกเรามิใช่คนของอาณาจักรจันทร์ประจิม แต่อยากขอใช้เส้นทางผ่านไปยังอาณาจักรอื่น คิดไม่ถึงว่าระหว่างทางจะพบเจอเรื่องราวมากมายถึงเพียงนี้” เว่ยจือฉีพูด
“ใช่ ข้าเองก็คิดไม่ถึงว่ากลุ่มโอหังจะก่อเรื่องเช่นนี้ขึ้นมาได้ ถูกคนล้างบางทั้งกลุ่มก็เป็นเพราะหาเรื่องใส่ตัวเองนั่นแหละ” ฝ่าบาทพูดเจือเสียงหัวเราะ
“เช่นนั้นช่วยกลุ่มนกนางนวลของพวกเรา…”
“กลุ่มทหารรับจ้างนกนางนวลขจัดความชั่วร้าย ผดุงคุณธรรม ย่อมไม่มีใครตำหนิพวกเขาอยู่แล้วล่ะ” ฝ่าบาทเอ่ยตอบ
มีคำพูดของเขาทั้งที ก็นับได้ว่ากลุ่มนกนางนวลปลอดภัยแล้ว
“ไม่ทราบว่าพวกท่านอยากจะไปที่อาณาจักรใดกันหรือ” ฝ่าบาทถาม
“อาณาจักรอู๋กลางพ่ะย่ะค่ะ”
“อาณาจักร
