ะ เป็นเพราะพวกเขาสังหารน้องชายหม่อมฉันก่อน แล้วยังสังหารบุตรสาวกับพี่ชายของหม่อมฉันด้วยนะเพคะ แล้วหม่อมฉันจะไม่ชำระแค้นนี้ได้อย่างไรเล่าเพคะ!” พอฉินโม่ได้เห็นจ้าววิญญาณที่นอนอยู่ในลานบ้าน ก็รู้ว่าแผนการล้มเหลวแล้ว ดังนั้นเมื่อเห็นพวกซือหม่าโยวเย่ว์ที่สมบูรณ์แข็งแรงไร้ซึ่งอาการบาดเจ็บ นางจึงมิได้ตกใจแต่อย่างใด มีเพียงความเคียดแค้นเท่านั้น
“นี่คือพระชายาโม่สินะ” ซือหม่าโยวเย่ว์ลุกขึ้นยืน ก่อนจะก้มตัวลงตรงหน้านางแล้วเอ่ยว่า “เหตุใดจึงทรงทำอะไรกลับหัวกลับหางตลอดเลยเล่า”
“กลับหัวกลับหางอันใดกัน” ฉินโม่เงยหน้าขึ้นแล้วถลึงตาใส่ซือหม่าโยวเย่ว์
“พวกเราสังหารน้องชายท่านก็เพราะน้องชายท่านต้องการจะสังหารพวกเรา ที่ฆ่าล้างบางกลุ่มโอหังก็เพราะบุตรสาวและน้องชายท่านพาคนมากวาดล้างพวกเราก่อน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “หากพวกเราไม่ต่อต้าน แล้วจะรอให้พวกเขามาฆ่าพวกเราหรือพ่ะย่ะค่ะ พระชายาโม่ ท่านคิดว่ามีคนโง่เง่าถึงเพียงนั้นอยู่ด้วยหรือพ่ะย่ะค่ะ”
“หึ พวกเจ้าก็แค่ประชากรชั้นต่ำไม่กี่คนเท่านั้น หากจะฆ่าก็ฆ่าไปเถิด!” จนถึงตอนนี้ฉินโม่ก็ยังคงมีความคิดเช่นนี้อยู่
“อื้ม” ซือหม่าโยวเย่ว์ลูบคางตนเองแล้วเอ่ยว่า “พวกเราคือประชากรชั้นต่ำไม่กี่คน ดังนั้นชีวิตของพวกเราย่อมไร้ค่า แต่อย่างเจ้าไก่ฟ้านี่… ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ เขาก็เป็นประชากรชั้นต่ำด้วยหรือไม่”
“เจ้าไก่ฟ้าคือใคร อยู่ด้วยกันกับพวกเจ้า หากมิใช่ประชากรชั้นต่ำแล้วจะเ
