ป็นอะไรได้เล่า!” ฉินโม่พูดโดยไม่คิดเลยสักนิด
“ปึง…”
แรงกดดันของจักรพรรดิจันทร์ประจิมกดดันจนฉินโม่หมอบลงบนพื้น มิอาจขยับเขยื้อนได้
ซือหม่าโยวเย่ว์ยืนขึ้นมองดูเจ้าไก่ฟ้าพลางเอ่ยว่า “เจ้าไก่ฟ้า เจ้าก็เป็นประชากรชั้นต่ำเหมือนพวกเราด้วยนะ!”
“ข้ามิใช่มนุษย์เสียหน่อย!” เจ้าไก่ฟ้าพูด
“คนสารเลว!” จักรพรรดิจันทร์ประจิมเดือดดาลกับวาจานี้ของฉินโม่แทบตาย เขาอดโมโหมิได้ จึงผุดลุกขึ้นยืนในทันใดแล้วเตะนางทีหนึ่ง หลังจากนั้นจึงยิ้มให้เจ้าไก่ฟ้ากับซือหม่าโยวเย่ว์อย่างขอโทษขอโพย “นางพูดจาเหลวไหล พวกท่านจะเป็นประชากรชั้นต่ำไปได้อย่างไรกันเล่า! พวกท่านเป็นแขกพิเศษของราชสำนักเราเชียวนะ!”
ซือหม่าโยวเย่ว์สีหน้าไม่น่าดูเลยแม้แต่น้อย เธอหัวเราะเสียงเย็นแล้วเอ่ยว่า “บอกว่าพวกเราเป็นประชากรชั้นต่ำก็แล้วไปเถิด ทว่าเจ้าไก่ฟ้าเป็นถึงสัตว์อสูรเหนือเทพ แต่กลับถูกเรียกว่าเป็นประชากรชั้นต่ำเช่นเดียวกัน ถ้าหากผู้อื่นรู้เข้า เจ้าไก่ฟ้าของพวกเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเล่า!”
เจ้าไก่ฟ้าได้ยินที่ซือหม่าโยวเย่ว์พูดว่า เจ้าไก่ฟ้าของพวกเรา คำนั้นแล้วก็เลิกคิ้วขึ้น เจ้าเด็กนี่ช่างกล้านัก ถึงกับพูดเช่นนี้ออกมาได้ ช่างไม่กลัวตนโมโหเอาเสียเลย
แต่เหตุใดเขาจึงไม่รู้สึกต่อต้านสิ่งที่เธอพูดเลยสักนิด
………………………………………
