ีใช้ ก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี
ดังนั้นคราวนี้จึงไม่เหมือนการประมูลก่อนหน้านี้เลย มีคนเสนอราคากันอยู่แค่สองสามคนเท่านั้น ผ่านไปสองสามนาทีแล้ว ราคาก็ยังอยู่เพียงแค่สองพันตำลึงทองเท่านั้นเอง
“สองพันห้า” เสียงของฉินหว่านดังมาจากห้องบนชั้นสองห้องหนึ่ง
“สองพันหก” เมื่อได้ยินฉินหว่านเสนอราคา ไป๋อวิ๋นฉีก็ไล่ตามเสนอราคาบ้าง
สิ่งของในตอนแรกๆ มีระดับขั้นไม่สูงนัก โดยทั่วไปแล้วล้วนเป็นคนในห้องโถงใหญ่ที่เสนอราคา ชั้นสองและชั้นสามนั้นไร้ซึ่งความเคลื่อนไหว ฉินหว่านแห่งกลุ่มทหารรับจ้างถูกใจอย่างหาได้ยากยิ่ง ผู้คนเบื้องล่างต่างพากันยอมแพ้ แต่ไป๋อวิ๋นฉีกลับโผล่ออกมา
“สามพัน” ฉินหว่านชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ ไป๋อวิ๋นฉีผู้นี้ชอบทำตัวเป็นศัตรูกับนางเสียจริง
“สามพันหนึ่ง” ไป๋อวิ๋นฉีไล่ตามไปติดๆ
“สามพันสาม”
“สามพันสี่”
“สี่พัน”
“สี่พันหนึ่ง”
ไม่ว่าฉินหว่านจะเสนอราคาเท่าไหร่ ไป๋อวิ๋นฉีก็จะเสนอมากกว่านางพันหนึ่งทุกครั้ง เห็นได้ชัดว่ามีเป้าหมายอยู่ที่นางนั่นเอง
“ไป๋อวิ๋นฉี เจ้ามิได้มีความสนใจในของชิ้นนี้เสียหน่อย เจ้ามาไล่ตามข้าทำบ้าอะไร!” ฉินหว่านอดรนทนไม่ไหว จึงตะโกนข้ามห้องมา
“ข้าเห็นว่าของสิ่งนี้ไม่เลวเลยทีเดียว จึงอยากจะซื้อกลับไปวางพักเท้าในอ่างล้างเท้าของข้าสักหน่อยน่ะ” ไป๋อวิ๋นฉีพูด
“ฮ่าๆ…”
ผู้คนเบื้องล่างพากันหัวเราะออกมา วาจาพรรค์นี้มีเพียงแค่คนอย่างไป๋อวิ๋นฉีเท่านั้นที่จะพูดออกมาได้
แม้กระทั่งซือหม่าโยวเย
