ากเขตยาวิเศษของพวกเราก่อนดีกว่านะขอรับ ขอเชิญทุกท่านทางนี้…”
พนักงานพาพวกเขาไปเยี่ยมชมชั้นหนึ่งและชั้นสอง ซือหม่าโยวเย่ว์พบว่าที่นี่มีความคล้ายคลึงกับหอเซวียนหยวนแห่งอาณาจักรตงเฉินอยู่บ้าง ด้านในมีทุกสิ่งทุกอย่างครบครัน เพียงแต่เป็นของชั้นสูงไม่ใช่น้อย
เสี่ยวถูถูกเป่ยกงถังจูงมือไว้ ดวงตากลมโตไม่กะพริบเลยแม้แต่ครั้งเดียวด้วยความตื่นตาตื่นใจกับสิ่งเหล่านี้
“พี่สาว ที่นี่มีข้าวของมากมายเหลือเกิน!”
“ในภายหน้าเจ้ายังจะได้เห็นสิ่งของมากมายยิ่งกว่านี้อีก” เป่ยกงถังพูดยิ้มๆ
“อื้อ!”
พวกเขาใช้เวลาราวๆ ชั่วโมงกว่า จึงจะดูจากเขตยาวิเศษไปถึงเขตอาวุธวิญญาณ ต่อไปยังเขตสัตว์อสูรวิเศษ และไปถึงเขตสรรพสินค้าได้ครบ นอกจากนี้ยังเป็นการเดินจ้ำอ้าวอย่างรวดเร็วอีกด้วย
ใจรักบริการของพนักงานผู้นี้ไม่ธรรมดาเลยทีเดียว เมื่อพาพวกเขาเดินชมรอบหนึ่งแล้ว มีคำถามใดก็อธิบายให้พวกเขาฟังไม่หยุดโดยมิได้แสดงท่าทีรำคาญเลยแม้แต่น้อย
“ทุกท่าน ชมชั้นหนึ่งและชั้นสองกันจนทั่วแล้ว มิทราบว่าทุกท่านมีสิ่งใดที่ต้องการซื้อหรือไม่ขอรับ” พนักงานถามด้วยรอยยิ้ม
พวกเขามิได้ขาดแคลนยาวิเศษและเครื่องยา สำหรับอาวุธวิญญาณ ตอนนี้ก็มีอาวุธวิญญาณที่พวกเขาใช้ได้อยู่แล้ว เจดีย์วิญญาณก็มีอยู่มากมาย ดังนั้นพวกเขาจึงมิได้เลือกสิ่งเหล่านี้ สุดท้ายก็เลือกของชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ดูน่าสนุกมาจำนวนหนึ่งเท่านั้น
พนักงานผู้นั้นก็มิได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี
