อกไปจากเมืองไตรวารี มุ่งไปข้างหน้าด้วยสัญชาตญาณ สัตว์อสูรเหนือเทพตามเธอมาด้านหลังอย่างไม่ช้าไม่เร็ว
ส่วนด้านหลังเป็นพวกเว่ยจือฉีทั้งห้าคนที่ตามมาอย่างสุดกำลัง
“โยวเย่ว์ช่างรวดเร็วยิ่งนัก นี่ก็ไม่เห็นเงาเสียแล้ว” ไป๋อวิ๋นฉีนั่งอยู่บนหลังนกแร้งเทวะตนหนึ่ง เขาเห็นระยะห่างระหว่างพวกเขากับซือหม่าโยวเย่ว์เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
ออกจากเมืองไตรวารีไปไม่นาน เว่ยจือฉีก็เรียกนกแร้งเทวะตนหนึ่งออกมา ให้ทุกคนนั่งบนหลังนกแร้งเทวะติดตามพวกซือหม่าโยวเย่ว์ไป
“จือฉี คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะมีปักษาเทวะอย่างนกแร้งเทวะพรรค์นี้อยู่ด้วย” ไป๋อวิ๋นฉีชื่นชมแล้วขึ้นไปนั่งด้วยกันกับทุกคน
เมื่อเห็นพวกซือหม่าโยวเย่ว์หายไป พวกเว่ยจือฉีก้มิได้ตื่นตระหนก ถึงแม้ว่าพลังยุทธ์ของสัตว์อสูรเหนือเทพจะใกล้เคียงกันกับปรมาจารย์วิญญาณระดับเทพ แต่ด้วยไพ่ลับของเธอ จะซ่อนตัวเข้าไปในเจดีย์วิญญาณในสถานที่ที่ไม่มีคนเห็นก็ย่อมได้
ซือหม่าโยวเย่ว์บินตรงไปข้างหน้าเรื่อยๆ ไม่รู้ว่าบินมาเนิ่นนานเท่าใด พายุหมุนด้านหลังก็ยังคงอยู่ตลอด สัตว์อสูรเหนือเทพนั่งอยู่ที่ด้านบนของพายุหมุน ปล่อยให้มันพาตัวเขาไล่ติดตามไปอย่างช้าๆ
บางทีการติดตามเหยื่อไปอย่างช้าๆ ก็สนุกกว่าการฆ่าในทันทีมากมายนัก!
“บ้าจริง ยังตามมาอีกอยู่ได้!” ซือหม่าโยวเย่ว์หันหน้าไปมองพายุหมุน หัวใจขมวดแน่น เมื่อเห็นว่าบริเวณโดยรอบร้างไร้ผู้คน หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่ช้าก็เร็วพลังวิญญาณของตนก็ต้
