งนางบอกว่าถ้าหากตนยังไม่เงียบอีก นางก็จะขว้างตนออกไปแล้วนะ!
สัตว์อสูรเหนือเทพมองซือหม่าโยวเย่ว์ เปลวเพลิงบนฝ่ามือของเธอทำให้เขาเกิดความรู้สึกกดดันชนิดหนึ่ง แม้กระทั่งเปลวเพลิงในร่างเขาก็ถูกกดดันเอาไว้ด้วย
“เปลวเพลิงอันใดของเจ้ากัน”
ซือหม่าโยวเย่ว์ขยับนิ้วมือ เมื่อเห็นเปลวเพลิงของเขา เธอก็รู้ว่าเปลวเพลิงที่เคยใช้มาก่อนหน้านี้ล้วนไร้ประโยชน์ ดังนั้นในตอนแรกเธอจึงได้ผสานเปลวเพลิงของเพลิงชาดเข้าไปในเปลวเพลิงของตนเล็กน้อย
เพียงแค่นี้กลับสลายเปลวเพลิงของสัตว์อสูรเหนือเทพได้ นี่ทำให้เธอเองก็ประหลาดใจไม่น้อยเช่นกัน
“ตอนนั้นเจ้าคำรามน้อยไม่รู้จริงๆ ว่านี่คือขนของท่าน เมื่อครู่ก็ได้ขอโทษท่านไปแล้ว ขอให้ท่านโปรดวางมือแล้วปล่อยมันไปด้วย”
“หึ ปล่อยมันไปอย่างนั้นหรือ ผู้ที่ทำให้ข้าขุ่นเคืองล้วนต้องตายทั้งสิ้น! เจ้าอาจจะไม่เกรงกลัวต่อแรงกดดันของข้า ทั้งยังกดดันเปลวเพลิงของข้าเอาไว้ได้ด้วย แต่ข้ายังทำได้มากกว่านี้อีก”
พอพูดจบเขาก็โบกมือกลางอากาศสองครั้ง พายุหมุนขุมหนึ่งก่อตัวขึ้นด้านหลังเขาอย่างช้าๆ
……………………………………..
