น้าไร้อารมณ์ใดๆ นัยน์ตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ
เขาไม่เห็นรู้สึกเลยว่าตรงนี้มีคนอยู่ เหตุใดจู่ๆ จึงมีคนโผล่มาอย่างกะทันหันได้เล่า
โอวหยางเฟยดึงกระบี่ของตนออกมา ฉินอู่กุมหน้าอกของตนเองพลางล้มลง จนตายก็ยังคิดไม่ออกว่าตนเองไปปะทะกับกระบี่เข้าได้อย่างไร
พอเจ้านายตายไป สัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของเขาที่กำลังต่อสู้อยู่กับสุกรแดงสามตาก็ร้องคำรามดังลั่นก่อนจะล้มลงสิ้นลมบนพื้น
สุกรแดงสามตากำลังต่อสู้อยู่อย่างตื่นเต้น เมื่อเห็นว่าคู่ต่อสู้ของตนตายไปอย่างฉับพลันจึงไม่ได้สติอยู่ครู่หนึ่ง ยืนมองดูซากศพอยู่ที่เดิม
ไป๋อวิ๋นฉีถูกเสียงร้องของสัตว์อสูรผูกพันธสัญญาของฉินอู่ดึงดูดความสนใจ เมื่อเห็นสุกรของตนยังคงยืนนิ่งอยู่ที่นั่นก็เข้าใจว่ามันต้องกำลังคิดอะไรอยู่ จึงตะโกนใส่มันว่า “เจ้านายตายแล้ว สัตว์อสูรผูกพันธสัญญาย่อมต้องตายไปด้วย เรื่องง่ายๆ แค่นี้ก็ยังคิดไม่ออก เหตุใดเจ้าจึงโง่เง่าได้ถึงขนาดนี้นะ เจ้าเป็นหมูหรือไร!”
สุกรแดงสามตามองเห็นศพของฉินอู่แล้วได้ยินไป๋อวิ๋นฉีด่าตนอีกครั้งจึงวิ่งฮึดฮัดเข้ามา
“เดิมทีข้าก็เป็นหมูอยู่แล้ว เรื่องนี้เจ้าก็ยังไม่รู้เลย โง่เง่าได้ถึงขนาดนี้ เจ้าเป็นหมูหรือไร!”
“พรืด…”
เมื่อได้ฟังบทสนทนาระหว่างคนและสัตว์อสูรคู่นี้ คนอื่นๆ ต่างอดหัวเราะขึ้นมามิได้ แม้กระทั่งโอวหยางเฟยที่สังหารฉินอู่อย่างไร้ความรู้สึกเมื่อครู่นี้ก็ยังอดยกมุมปากยิ้มมิได้เช่นกัน
พวกเจ้าอ้วนชวีร่อนลงมา
