ลิศที่ปรุงเสร็จแล้ว
“ใครไม่เคยกินเนื้อย่างบ้างเล่า รสชาติก็งั้นๆ แหละ” ไป๋อวิ๋นฉีพูดอย่างไม่เห็นสำคัญ
“หึๆ พอถึงเวลาเดี๋ยวท่านก็รู้เอง”
ตอนที่ซือหม่าโยวเย่ว์หยิบเตาย่างที่เตรียมเสร็จเรียบร้อยแล้วออกมา ไป๋อวิ๋นฉีก็เริ่มเชื่อคำพูดของเจ้าอ้วนชวีขึ้นมาบ้างแล้ว ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยเห็นตะแกรงย่างเนื้อเช่นนี้มาก่อนเลย
ปกติแล้วทุกคนล้วนเสียบไม้แล้วย่างบนไฟตรงๆ เลย แต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยมีใครย่างเช่นนี้มาก่อน
เป่ยกงถังติดตามซือหม่าโยวเย่ว์มาตลอดสองปีนี้ จึงได้เรียนรู้ไปไม่น้อย และทำอาหารออกมา รสชาติก็ใช้ได้เลยทีเดียว
เพียงไม่นาน กลิ่นหอมของเนื้อย่างก็โชยออกมา คนของกลุ่มทหารรับจ้างเหล่านั้นได้กลิ่นแล้วจึงมารวมตัวกัน หลังจากนั้น… ทุกคนต่างก็ลืมเลือนเรื่องที่หัวเราะเยาะเจ้าอ้วนชวีไปหมด แล้วพากันกินอย่างเป็นธรรมชาติยิ่ง
เนื้อที่ซือหม่าโยวเย่ว์และอีกสองคนย่างย่อมไม่เพียงพอให้คนมากมายเช่นนี้กินอยู่แล้ว จากนั้นเธอจึงหยิบเตาย่างออกมาอีกหลายอันให้ทุกคนลงมือย่างกันเอง
เตาย่างเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เจ้าอ้วนชวีทำขึ้นโดยอาศัยคำพูดของซือหม่าโยวเย่ว์ ตอนนั้นทุกคนล้วนไม่เคยคิดมาก่อนว่าเจ้าอ้วนชวีจะสำเร็จเป็นนักหลอมวัตถุได้จริงๆ ถึงอย่างไรอุปนิสัยของเขากับเงื่อนไขในการเป็นนักหลอมวัตถุนั้นก็ห่างไกลกันลิบลับ
แต่คิดไม่ถึงว่าเขาจะมีพรสวรรค์ในการหลอมวัตถุอย่างที่สุด ถึงแม้ว่ายามปกติจะชอบเอ้อระเหยลอยชาย แต่เมื่อเริ่
