อินพลางเอ่ยว่า “พี่ชาย ไป พวกเราไปด้วยกันเถิด”
เชียนอินอดกลอกตามิได้ แต่ก็ยังพามันไปสั่งการการย้ายบ้านของเผ่าพันธุ์ของตน
เช้าวันรุ่งขึ้น ซือหม่าโยวเย่ว์เก็บจิ้งจอกวิญญาณทั้งหมดเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณ ซึ่งเหมือนกับที่เชียนอินได้พูดเอาไว้ หลังจากที่พวกเขาไปถึงเจดีย์วิญญาณแล้วก็ชื่นชอบสภาพแวดล้อมภายในนั้นไม่น้อย แม้กระทั่งสัตว์อสูรเทพหลายตัวที่วิพากษ์วิจารณ์ในตอนแรกก็ไม่มีความเห็นต่างอีกต่อไปแล้ว
แม้จะพูดว่าเผ่าพันธุ์จิ้งจอกวิญญาณก็จริง แต่อันที่จริงแล้วมีสัตว์อสูรวิเศษรวมทั้งสิ้นเพียงแค่สามสี่สิบตัวเท่านั้น มีสัตว์อสูรเทพทั้งหมดหกตัว สัตว์อสูรทิพย์สิบกว่าตัว ส่วนที่เหลือล้วนเป็นสัตว์อสูรวิเศษระดับต่ำ แต่สัตว์อสูรวิเศษระดับต่ำโดยทั่วไปล้วนเป็นจิ้งจอกวิญญาณวัยเยาว์ที่พลังยุทธ์ยังยกระดับขึ้นไปไม่ได้ทั้งสิ้น
เดินทางมาหนึ่งวัน พวกเขาก็มาถึงสถานที่ก่อนหน้านี้ เมื่อนึกถึงว่าหลังจากออกไปแล้วก็จะไม่คุ้นเคยกับสถานการณ์ภายนอก พวกซือหม่าโยวเย่ว์จึงรอให้ถึงเช้าวันรุ่งขึ้นแล้วค่อยให้เจ้าคำรามน้อยเปิดข่ายมนตร์ออกไป
ตอนออกไป เชียนอินก็ติดตามไปด้วย หลังจากที่มันข้ามผ่านข่ายมนตร์นั้นมาแล้ว มันก็หันกลับมามองทิวเขาอันทอดตัวยาวต่อเนื่องกันภายในนั้นโดยไม่เอ่ยวาจาอยู่เนิ่นนาน
ซือหม่าโยวเย่ว์ยืนอยู่ข้างกายเชียนอิน รู้ว่าความรู้สึกของมันในตอนนี้ซับซ้อนอยู่บ้าง จึงก้มตัวลงตบหัวมันเบาๆ พลางเอ่ยว่า “ในภายภาคหน้
