สู่สายตาของทุกคน
สัตว์อสูรเทพเหล่านั้นกำลังวนเวียนไม่หยุดอยู่ข้างนอก คล้ายกับสงสัยว่าพวกเขาเหล่านี้หายตัวไปโดยฉับพลันได้อย่างไร
“ดูท่าทางพวกมันคงจะไม่จากไปในเร็วๆ นี้แน่ พวกเราคงต้องอยู่ที่นี่กันสักระยะหนึ่งก่อน” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นสัตว์อสูรเทพจำนวนหนึ่งหมอบอยู่บนพื้น คล้ายกับกำลังรอให้พวกเขาปรากฏตัวขึ้น
“โยวเย่ว์ ผู้นี้คือ…” เว่ยจือฉีมองเจ้าวิญญาณน้อย เด็กน้อยคนหนึ่งมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน
“นี่คือเจ้าวิญญาณน้อย เป็นวิญญาณครวญของเจดีย์วิญญาณน่ะ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เขาเป็นผู้ควบคุมดูแลทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ เป็นพ่อบ้านตัวน้อยของข้าเอง”
“วิญญาณครวญหรือ!” เป่ยกงถังมองเจ้าวิญญาณน้อยอย่างตกใจ ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่ดินแดนโบราณ เธอก็รู้ว่ามีอาวุธเทพบางอย่างที่ก่อให้เกิดวิญญาณครวญขึ้นมาได้ แต่อาวุธเทพเหล่านั้นระดับขั้นสูงส่งยิ่ง นอกจากนี้ยังมีจำนวนน้อยนิดยิ่งนัก คิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะมีกับเขาด้วย
“อื้ม” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ในเมื่อมิอาจออกไปได้ในตอนนี้ ข้าพาพวกเจ้าไปดูรอบๆ ก่อนก็แล้วกัน”
“ดีเลย ข้าสนใจใคร่รู้ในสถานที่แห่งนี้ยิ่งนัก!” เจ้าอ้วนชวีพูดยิ้มๆ
ถึงแม้ว่าพวกโอวหยางเฟยจะไม่ได้พูดออกมา แต่แววตาล้วนเป็นเช่นเดียวกัน
ซือหม่าโยวเย่ว์พาพวกเขาเดินดูรอบๆ ทั้งแปลงสมุนไพร ห้องหลอมยา ห้องฝึกยุทธ์ และหอหนังสือสะสม
ภายในหอหนังสือสะสม พวกเขาค้นพบว่าที่นี่มีหนังสือตำรานานาชนิด จนพาให้รู้สึก
