้วยกจอกชาขึ้นดื่มพร้อมกับซือหม่าโยวเย่ว์
ซือหม่าโยวเย่ว์เทน้ำชาจอกที่สามแล้วพูดว่า “จอกนี้ เป็นการขอบคุณพวกเจ้าสำหรับยาวิเศษในระยะนี้”
โอวหยางเฟยและเป่ยกงถังยกจอกชาขึ้นดื่ม
“โยวเย่ว์ ข้าได้ยินว่าสถานการณ์ของตระกูลซือหม่าในตอนนี้ไม่สู้ดีนัก เจ้ามีแผนอะไรบ้างแล้วหรือยัง” เจ้าอ้วนชวีถาม
“ต้องมีแน่นอนอยู่แล้วสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “คนเหล่านั้นคิดจะอาศัยโอกาสนี้กลืนกินตระกูลซือหม่าของข้า คงจะไม่ง่ายดายถึงเพียงนั้นหรอก ถึงแม้ว่าพวกท่านปู่จะไม่อยู่ แต่ข้ายังอยู่ทั้งคน ข้าไม่มีทางปล่อยให้ตระกูลซือหม่าสลายไปเช่นนี้หรอก ข้าจะทำให้มันแข็งแกร่งยิ่งขึ้นอีก!”
“เจ้าวางแผนจะทำเช่นไรหรือ” เว่ยจือฉีถาม
ซือหม่าโยวเย่ว์แย้มยิ้ม “เรื่องนี้ยังต้องการความช่วยเหลือจากเจ้าด้วย…”
วันต่อมา ซือหม่าโยวเย่ว์ไปยังสมาคมนักฝึกสัตว์อสูรพร้อมกับเว่ยจือฉีเพื่อไปพบรองประธานสมาคม
“ท่านอา โยวเย่ว์มาแล้วขอรับ” เว่ยจือฉีพาตัวซือหม่าโยวเย่ว์เข้าไปในโถงรับแขกแล้วพูดกับคนที่คอยอยู่ที่นั่น
ซือหม่าโยวเย่ว์โค้งกายคำนับน้อยๆ แล้วเอ่ยว่า “คารวะท่านรองประธานสมาคม”
รองประธานสมาคมพยักหน้าแล้วพูดว่า “คุณชายห้า เชิญนั่งเถิด”
“ขอบคุณท่านรองประธานสมาคม ท่านเรียกข้าว่าโยวเย่ว์ก็พอแล้ว”
ซือหม่าโยวเย่ว์นั่งลงพร้อมเว่ยจือฉี ทันใดนั้นก็มีสาวใช้ยกน้ำชามาให้
“โยวเย่ว์ เมื่อวานจือฉีมาพบข้า ต้องการให้ข้าได้พบหน้าเจ้า แต่ว่ามีเรื่องอันใดกันหรือ”
